و گفته شده: چون عثمان در مکّه اهل و عیال اختیار کرده بود، این را هم باطل دانسته اند و گفته اند: پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) با همسرانش به مکّه آمد، ولی نماز را شکسته می خواند.
گفته شده: عثمان این کار را کرد تا کسانی که تازه اسلام آورده بودند، گمان نکنند که نماز، دو رکعت است. این را هم باطل دانسته و گفته اند: این احتمال در زمان پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) هم وجود داشته است و حتّی احکام نماز در زمان عثمان، بیشتر از زمان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) معروف و منتشر شده بود.
گفته شده: از آن جا که عثمان قصد داشت تا پس از اعمال حجّ در مکّه اقامت کند، نمازش را چهار رکعتی خوانده است. این را هم باطل دانسته و گفته اند: اقامت بیش از سه روز در مکّه برای مهاجر، حرام بوده است.
گفته شده: عثمان، صاحب زمینی در منا بوده است. این را هم باطل دانسته و گفته اند: داشتن زمین باعث اتمام و اقامت نمی شود». (1)
اینها خلاصه ای از توجیهاتی بود که عثمان برای کار خودش نقل
کرده بود، یا برایش تراشیده بودند.
روشن است که اقدام بزرگان اهل سنّت برای توجیه و تأویل عمل خلیفۀ سوّم، دلیل بر آن است که قصر، وظیفۀ طبیعی و اصلی مسافر
1- (1) - صحیح مسلم به شرح نووی: 5/ 194، کتاب صلاه المسافر و قصرها.