منشور اجرایی فعالیت های فرهنگی در مسجد با رویکرد کادرسازی صفحه 97

ج- خوشایندی نسبت به دین

یکی از محورهای اساسی در این مقطع این است که به واسطه ی شناخت دهی و یا اجرای برنامه ها کاری کنیم که بچه ها نسبت به دین احساس خوشایندی داشته باشند. اگر خواهان آنیم که بچه ها در مقطع بعدی به جلوه های دینی میل و رغبت نشان دهند باید در مقطع ابتدایی احساس اُنس با خالق را در آنان ایجاد نماییم تا برداشتی احساسی همراه با رضایت و خوشی از جلوه های دین داشته باشند. به طور مثال، اگر شما برادر کوچکتان را برای اوّلین بار با پای پیاده به جلسه ی روضه ببرید و در آنجا هم چنگول از او بگیرید که حرف نزن حاج آقا داره صحبت می کنه و بعد هم که چراغ ها خاموش شد یکی پا روی سر او بگذارد، از طرفی هم نذری گیرش نیاید و با حال خسته و دل شکسته دوباره پای پیاده کشان کشان او را به خانه برگردانیم، مشخص است که تصویر خوشی از مسجد برایش شکل نخواهد گرفت. خوشایندی و اُنس با جلوه های دینی یعنی این که ما کاری کنیم که بچه ها در این سن احساس خوبی نسبت به دین داشته باشند تا کم کم بذر علاقه در وجود آنان جوانه بزند و رشد نماید.

سوژه های اساسی خوشایندی

سوژه های اساسی برای استفاده در این مقطع عبارتند از:

1 مسجد؛ 2 قرآن؛ 3 پیامبر9 ؛ 4 اهل بیت:؛ 5 اولیای الهی؛ 6 نماز؛ 7 آداب اجتماعی.

رسول خدا فرمودند: «فرزندان خود را به کسب سه خصلت