فروغ مساجد (3) : مجموعه سخنرانی ها و مقالات صفحه 335

مسجد صفابخش روح و جان

همه روزه با پخش صوت قرآن و اذان از ماذنه های مساجد، فضای شهر، آکنده از یاد خدا می شود و آدمی خسته از هیاهوی دنیا را به ماوایی فرا می خواند تا روح را از غبار مادیات زدوده، دل را از زنگارها صیقل داده، نور ایمان را تجلّی بخش وجود کرده و با نیروی عشق به خداوند، جان دوباره یابد.

هنگامی که صدای ملکوتی قرآن و اذان سراسر شهر را فرا می گیرد، رایحه معطر «کلام الهی» چشمان خفته را از خواب غفلت بیدار کرده، فکر و روح را به ملکوت برده و همه وجود انسان خدایی می شود. با بانگ اذان در سحرگاهان بوی عطر دل انگیز یار در همه جا می پیچد و رنگ خدا در تاریکی سحر تجلّی بیشتری پیدا کرده و آن گاه حس می کنی تنها نیستی و کسی با توست که برایت محبت و عشق را فارغ از همه افت و خیزهای دنیا زمزمه می کند.

برخی از مردم در طی روز با شنیدن اذان به مسجد می روند و ضمن ادای فریضه نماز و حضور در این مکان مقدس غم ها و شادی های خود را با یکدیگر تقسیم می کنند و با تجدید بیعت روزانه مشکلات خود را به فراموشی می سپارند.

مسجد از دیرباز نقشی مهم در زندگانی تمام ایرانیان ایفا می کرده، زیرا حفظ، تعلیم و تفسیر قرآن کریم که سرآغاز آموزش و پرورش اسلامی است، در مساجد صورت می گرفته است: نقش مسجد فقط محدود به ادای نماز و یا عبادت نبوده و نیست، بل از آن به عنوان مرکز آموزش و پرورش نیز استفاده می شده است و این کار در زمان حاضر نیز در بسیاری از مساجد انجام می شود. مسجد همیشه و در هر زمان کانونی برای گردهمایی مسلمانان، رسیدگی به امور آنان و اطلاع از مشکلات و مسائل جامعه مسلمانان، از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است.

مسجد از زمان ظهور اسلام به عنوان «نماد اسلام» مطرح شد و پیامبر با سوق دادن عمده مراکز عمومی و حکومتی به مساجد، به واقع مسجد را کانون نظام سیاسی جهان اسلام قرار داد. حکومت اسلامی در زمان پیامبر برای اداره جامعه اسلامی، همواره سعی خود را