مکاسب محرمه: درس های خارج فقه حضرت آیه الله حاج شیخ محمدجواد فاضل لنکرانی دام ظله جلد اول صفحه 351

قَوْمٌ نَعْمَلُ السُّیُوفَ لَیْسَتْ لَنَا مَعِیشَهٌ وَلَا تِجَارَهٌ غَیْرُهَا وَنَحْنُ مُضْطَرُّونَ إِلَیْهَا وَإِنَّمَا عِلَاجُنَا جُلُودُ الْمَیْتَهِ وَالْبِغَالِ وَالْحَمِیرِ الْأَهْلِیَّهِ لَایَجُوزُ فِی أَعْمَالِنَا غَیْرُهَا فَیَحِلُّ لَنَا عَمَلُهَا وَشِرَاؤُهَا وَبَیْعُهَا وَمَسُّهَا بِأَیْدِینَا وَثِیَابِنَا وَنَحْنُ نُصَلِّی فِی ثِیَابِنَا وَنَحْنُ مُحْتَاجُونَ إِلَی جَوَابِکَ فِی هَذِهِ الْمَسْأَلَهِ یَا سَیِّدَنَا لِضَرُورَتِنَا. فَکَتَبَ علیه السلام: اجْعَلْ ثَوْباً لِلصَّلَاهِ. وَکَتَبَ إِلَیْهِ: جُعِلْتُ فِدَاکَ وَقَوَائِمُ السُّیُوفِ الَّتِی تُسَمَّی السَّفَنَ نَتَّخِذُهَا مِنْ جُلُودِ السَّمَکِ فَهَلْ یَجُوزُ لِیَ الْعَمَلُ بِهَا وَلَسْنَا نَأْکُلُ لُحُومَهَا؟ فَکَتَبَ علیه السلام: لَابَأْسَ؛(1) محمّد بن عیسی می گوید: ابوالقاسم صیقل و فرزندش به امام علیه السلام نامه ای نوشتند که شغل ما شمشیر سازی است، لیکن ما غلاف هم درست می کنیم و باید در این سیوف خودمان از پوست مردار و پوست الاغ و قاطر استفاده کنیم، در حالی که دست و بدن ما هم با آنها تماس پیدا می کند، سپس با همین لباس نماز می خوانیم. حضرت در جواب فرمودند: برای نمازت لباس دیگری قرار بده و...

1- بحث سندی

در بحث انتفاع از مردار، دربارۀ همین روایت گفته شد که هرچند خود ابوالقاسم صیقل مجهول است، امّا روایتش را محمّد بن عیسی نقل می کند و ما در حجّیت خبر می گوییم راوی باید موثّق باشد؛ یعنی اگر خود ابوالقاسم صیقل، این مکاتبه را نقل می کرد، می گفتیم او مجهول است و روایت او معتبر نیست؛ لیکن اکنون که محمّد بن عیسی، انجام این مکاتبه را میان این افراد و امام علیه السلام نقل می کند، این روایت معتبر است و حتّی فرض فاسق بودن نویسندگان نامه نیز ضرری به اعتبار آن نمی زند.

چه بسا کسی بگوید: در سند روایت آمده است «محمّد بن عیسی عن أبی القاسم الصیقل و ولده». پس این واژۀ «عن»، ظهور در این دارد که محمّد بن عیسی از