نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 2 صفحه 105

علی بن اسماعیل: وی علی بن اسماعیل میثمی از اجلاّی متکلّمین است که در وثاقت وی تردید وجود ندارد.

ابو سعید: در بارۀ اینکه مراد از این کنیه چه کسی است، نمی توان به طور قطعی نظر داد، ولی دو احتمال وجود دارد:

1) احتمال دارد که مراد منصور بن یونس باشد. زیرا علی بن اسماعیل میثمی از منصور بن یونس نقل حدیث کرده است(1). نجاشی در بارۀ کنیۀ منصور بن یونس بُزُرج (معرب بزرگ)، که از اجلاّی ثقات به شمار می رود، گفته است: «أبو یحیی و قیل أبو سعید». بنابراین احتمال دارد که مراد از ابو سعید وی باشد.

2) نیز این احتمال وجود دارد که مراد از ابو سیعد، عبید الله بن ولید وصّافی باشد که از اجلاّی ثقات است. زیرا علی بن اسماعیل از وی هم نقل می کند، اما این علی بن اسماعیل وصف میثمی ندارد و قرائنی در مشخصات او وجود ندارد که میثمی بودن وی را مشخص سازد. با این همه، می توان وی را همان علی بن اسماعیل میثمی دانست. زیرا طبقۀ وی ابای از این امر ندارد. چون راوی از وی احمد بن محمد بن عیسی است که مشایخ او هم طبقۀ ابن أبی عمیر بوده اند و علی بن اسماعیل میثمی نیز هم طبقۀ ابن ابی عمیر است. زیرا با نظّام (متوفای بعد از 220) و أبو هذیل علاّف (متوفای 227) معاصر بوده و با آنان مناظره می کرده است. پس این احتمال که راوی از عبید الله همان علی بن اسماعیل میثمی باشد، قوی است و در نتیجه ابو سعید را می توان عبید الله بن ولید دانست.

نتیجه: ابو سعید هر یک از این دو نفر باشد، روایت مزبور قابل اعتماد خواهد بود و می توان سند روایت را قابل قبول دانست.

بحث در بارۀ دلالت این روایت و نیز احادیث دیگر مورد استناد در مستند در جلسۀ آینده مطرح خواهد شد، ان شاء اللّه. «* و السلام *»