نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 2 صفحه 231

* پاسخ استاد - مد ظله

همانطوری که در جلسه قبل عنوان شد حکمت باید مسئلۀ شایعی در حکم باشد و از آنجا که تمتعات مختلفی که از زن برده می شود باعث حکم عدّه نمی شود و همچنین مثلا در قواعد که احتمال حمل وجود ندارد حکم عدّه منتفی است، پی می بریم که حکمت عدّه چیزی است که در آن احتمال حمل به طور متعارف و شایع وجود دارد، یعنی آنچه موجب عدّه می شود دخول است که به طور شایع و متعارف باعث حمل می شود.

بنابراین همان طور که سائر تمتعات زوج باعث حکم عده نمی شود، حکم عدّه هم مانع سائر تمتعات زوج نمی شود زیرا احتمال حمل در آن صورت وجود ندارد.

2 - استدلال مرحوم آقای خویی - قدس سرّه - به صحیحه محمّد بن مسلم

اشاره

مرحوم آقای خویی (ره) به صحیحه محمد بن مسلم(1) که در آن آمده بود «لا یقربها الاول» تمسک کرده بودند که زوج حق ندارد به زوجه ای که در عده به سر می برد به هیچ وجهی نزدیک شود، پس هیچ نوع استمتاعی از زوجه در حال عده جایز نیست.

* پاسخ استاد - مد ظلّه

با توجه به حکمتی که برای حکم عدّه بیان شد به نظر نمی رسد لفظ «یقربها» ظهور قوی ای در جمیع تمتعات داشته باشد، در عین حالی که آیه قران نیز می فرماید : (وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ) (2) و مقصود از عدم نزدیکی مباشرت است. بنابراین برای حدیث محمد بن مسلم ظهور قوی ای باقی نمی ماند که نتوان در آن تصرّف کرد.

بنابراین فرمایش مرحوم سید که انواع تمتعات غیر از وطی نسبت به زوجۀ معتدّه از وطی به شبهه را جایز می داند اقوی است.