نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 2 صفحه 261

4) پاسخ استاد - مد ظلّه

اولاً: ما بعداً توضیح خواهیم داد که مسئله از باب متزاحمین نیست، بلکه از قبیل متعارضین است.

ثانیاً: بر فرض تعارض، نمی توان گفت که آیه قابل استناد نیست. زیرا اگر تعارض را بپذیریم (کما هو الحق)، نسبت بین آیۀ شریفه و ادلۀ اولیۀ عموم و خصوص مطلق است؛ زیرا در برخی موارد تحمل شهادت جواز نظر وجود دارد و در برخی موارد حرمت نظر و اطلاق آن همۀ این موارد را در بر می گیرد. بدین ترتیب موارد تحمل شهادت نسبت به کلیۀ موارد حرمت و جواز نظر اخصّ مطلق است، هر چند نسبت آن به خصوص موارد حکم تحریمی (حرمت نظر) عموم و خصوص من وجه است.

همچنان که در باب «لا حرج» گفته اند که هر چند نسبت تک تک موارد حرج به ادلۀ اولیه عموم من وجه می باشد، ولی از آنجا که دلیل لا حرج به مجموعۀ احکام نظر دارد، نسبت مجموعۀ احکام لا حرج به مجموعۀ احکام اولیه خصوص مطلق بوده، به دلیل مذکور اخذ می شود. در اینجا هم به سبب اخص بودن موارد تحمل شهادت نسبت به موارد عمومات اولیه، باید به دلیل وجوب تحمل شهادت (آیۀ لا یأب الشهداء...) اخذ و استناد کرد. تفصیل و ادامۀ بحث به جلسات بعد موکول می شود.

«* و السلام *»