نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 3 صفحه 110

بن اسحاق ذکر شده، ولی در تهذیبین(1) محمد بن اسحاق به «احمد بن اسحاق» تبدیل شده که تصحیف است و از موارد تحریف محمد به احمد می باشد که همانند تصحیف احمد به محمد، از تحریف های شایع است. به هر حال، راوی روایت، محمد بن اسحاق بن أبی عمیر است و در صحت سند تردیدی نیست.

در متن روایت «الوضوء» به معنای آبی است که برای تطهیر و شستشو استفاده می شود، کلمۀ «لا» در پاسخ امام می تواند نافیه یا ناهیه باشد و یا مراد «لا یجوز» باشد و به هر حال، دلیل حرمت نظر خصی به موهای زن ها می باشد، البته بنا بر احتمال نافیه بودن لا، دلالت حدیث بر حرمت مبتنی بر مبنائی است که در نزد متأخران تقریباً مسلم است که جملۀ خبریه در مقام انشاء هم ظهور در حرمت دارد، بلکه برخی، ظهور آن را از نهی قوی تر می دانند که آن قدر نهی تشریعی شدید است که گویا تکویناً هم تحقق خارجی نمی یابد، از این جهت برخی جملۀ خبریه را در حرمت ادل دانسته اند.

به هر حال، در ظهور روایت در حرمت نظر خصی به موی زن بحثی نیست، البته برخی این روایت را در بحث نظر مملوک به مالکۀ خود استدلال کرده اند که صحیح نیست، زیرا در روایت می گوید «یکون للرجلِ الخصیُّ»، و شوهر مالک خصی دانسته شده و زن مالک خصی نیست، دربارۀ این حدیث بحث خواهیم کرد.

ب) روایت اثبات الوصیه:

1) متن حدیث

«فی حدیث طویل ذکر فیه اجتماع وجوه الشیعه بعد الرضا علیه السلام فی بغداد فی دار عبد الرحمن بن الحجّاج و قصد ثمانین من فقهائهم الحج لمشاهده أبی جعفر علیه السلام و