نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 3 صفحه 132

2) استدراک مطلب جلسۀ گذشته

دیروز یکی از مؤیدات «جواز نظر مملوک به مالکه» را آیۀ شریفه ای که استیذان را واجب ندانسته، شمردیم، ولی چون آیه فقط مملوک زن را فرض نکرده و فرموده:

«أَوْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ» که ظاهر در مملوک شوهر است، نمی تواند مؤیدی بر مطلب باشد.

در مورد خصی هم نتیجه گرفتیم که مثل فحل است و نمی تواند به اجنبیه نگاه کند.

3) استدلال به آیۀ شریفه «أُولِی الْإِرْبَهِ»

برخی در بحث خصی غیر از روایات، به آیۀ «غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَهِ مِنَ الرِّجالِ» استدلال کرده اند، به این معنا که خصی از مصادیق «غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَهِ» است و احتیاجی به نساء ندارد، لذا نمی توان در مقابل او ابداء زینت کرد.

در معنای «غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَهِ» ، فتاوای علماء و آراء مفسرین مختلف است. در روایات هم در این زمینه اختلاف وجود دارد.

برخی «غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَهِ» را پیرمردهائی که سن زیادی دارند و احتیاج به زن را احساس نمی کنند و در معرض شهوت نمی باشند، معنا کرده اند. کنز العرفان از بعضی نقل کرده که از امام کاظم (علیه السلام) روایت شده است.(1)

برخی دیگر، بر کسانی که احتیاج به زن ندارند، حمل نموده اند که معنائی وسیع تر از معنای اول است.

برخی دیگر، مراد از آن را ابلهی دانسته اند که «لا یأت النساء» که چند روایت به این مضمون هست.