نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 3 صفحه 67

و دلالت می کند که زن باید خود را از مطلق نگاه شهوانی و غیر شهوانی طفل ممیز بپوشاند. این دو صحیحه، پوشاندن از خصوص نظرهای عادی و غیر شهوانی را واجب نمی داند، بنابراین، بر زنان واجب است خود را از نگاه شهوانی پسران ممیّز بپوشانند و نسبت به نگاه غیر شهوانی آنها وظیفه ای ندارند.

3) بررسی فرمایش مرحوم آقای خوئی (ره)

جمع ایشان بین دو صحیحۀ بزنطی و آیۀ شریفه، قابل مناقشه است. چون ایشان مفهوم آیه را مطلق می دانند و با صحیحۀ بزنطی تقیید می کنند، ولی به نظر می رسد که مفهوم آیه مطلق نیست بلکه از ابتداء مخصوص نظر غیر شهوانی است. شاهد آن این است که روشن است که به جز ازواجهنّ و ما ملکت ایمانهنّ، هیچ یک از طوائفی که در آیۀ شریفه استثناء شده اند، نمی توانند نظر شهوانی بکنند، پس منطوق آیۀ شریفه، خصوص نظر غیر شهوانی را متعرض شده است و مفهوم آن نیز خصوص نظر غیر شهوانی است، پس اولاً، مفهوم آیه مطلق نیست، و ثانیاً، اختصاص آیه و لو به قرینۀ روایات، به نظر غیر شهوانی صحیح نمی باشد، چون مستلزم آن است که فرد قطعی آیه را که نظر غیر شهوانی است، از تحت آن خارج کنیم.

4) جمع دو صحیحۀ بزنطی و آیۀ شریفۀ «وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ» توسط استاد مد ظلّه

مفهوم «أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلی عَوْراتِ النِّساءِ» این است که زن حق ندارد زینت های مخفی خود را به پسر بچۀ ممیّز نشان بدهد، زینت های مخفی مطلق است. صحیحۀ بزنطی «رأس» را از اطلاق مفهوم آیۀ شریفه خارج می کند، در نتیجه، به مقتضای صحیحۀ بزنطی، بر زنان لازم نیست که سر خود را از پسر بچۀ ممیّز بپوشانند اما به مقتضای مفهوم آیۀ شریفه موظفند سایر زینت های مخفی خود را بپوشانند. و الله العالم.

«* و السلام *»