نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 3 صفحه 91

ایشان جایز است. «و اما الاجنبیه التی بلغت مبلغاً صارت به مظنّه الشهوه و لا حاجه الی نظرها فانه یحرم علی البالغ نظر ما عداها وجهها و کفیها اجماعاً»، در مورد کسی که کم سن و پیرزن نیست و در معرض شهوت است، نظر کردن را بالاجماع حرام شمرده است. اگر نگاه کردن به دختر بچۀ مثلاً ممیز و نابالغ حرام باشد، بوسیدن و به دامن گرفتن او به طریق اولی حرام خواهد بود.

این سخن را محقق کرکی، که در افقهیت از فقهاء درجۀ دوم محسوب می شود، و در این طبقه، کسی به پایۀ او نمی رسد، می فرماید، بسیاری از مطالب شهید ثانی ناظر به کلمات او است و شیخ از او به «المحقق» تعبیر می کند، ایشان هم به تبع محقق ثانی این مطلب را دارد.

بحث دیگر نگاه صغیر ممیّز به زن، و وظیفۀ زن در برابر صبی ممیّز است. از کلمات فقهاء بدست می آید که گویا این دو ملازم یکدیگر است. اگر نگاه به صبیّۀ غیر ممیّز حرام باشد، زن هم باید خود را از صبی ممیز بپوشاند و صبی هم نباید به زن نگاه کند، البته وظیفۀ ولیّ او است که او را منع کند.

دلالت آیۀ شریفه

مفهوم آیۀ شریفۀ «أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلی عَوْراتِ النِّساءِ» این است که اگر طفلی چنین نبود، زن حق ندارد نزد او ابداء زینت نماید. از طرفی صحیحۀ بزنطی دلالت داشت که زن می تواند در برابر غلام و پسری که به حد بلوغ نرسیده، ابداء زینت کند، این روایت قرینۀ بر این بود که مراد از طفل در آیۀ شریفه، طفل غیر بالغ است و تعبیر آیۀ شریفه، کنایه از غیر بالغ است.

ب) عبائر مفسران

اشاره

دربارۀ تفسیر این آیه، کلمات مفسرین و فقهاء تا عصر صاحب جواهر و صاحب مستند تقریباً کالاتفاق بر این است که مراد از «لَمْ یَظْهَرُوا» بلوغ نیست، در عصر صاحب جواهر و صاحب مستند «بلوغ» را معیار شمرده اند.