نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 4 صفحه 349

«إنّ رجلاً قال یا رسول الله انّ لی جاریه و أنا اعزل عنها و انا اکره ان تحمل و انا ارید ما یرید الرجال و انّ الیهود تحدّث ان العزل الموءوده الصغری قال کذبت یهود(1) ، لو اراد الله ان یخلقه ما استطعت ان تصرفه».

«روی ابو سعید، قال ذکر - یعنی العزل - عند رسول الله (صلی الله علیه و آله) قال فلم یفعل احدکم - و لم یقل «فلا یفعل» - فانّه لیس من نفس مخلوقه الاّ الله خالقها».

این روایت در عوالی اللئالی هم با این لفظ آمده است: «روی ابو سعید الخدری عن رسول الله صلی الله علیه و آله بینا نحن عند رسول الله صلی الله علیه و آله اذ قام رجل من الانصار فقال یا نبی الله انا نصیب سبایا و نحبّ الاثمان، کیف تری من العزل فقال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: و إنّکم لتفعلون ذلک لا علیکم ان لا تفعلوا، فانّها لیست نسمه کتب الله ان تخرج إلاّ(2) و هی خارجه».

پیامبر (صلی الله علیه و آله) در این روایت اشاره می فرماید که اگر شما عزل نکنید مشکلی برای شما پیش نمی آید «لا علیکم ان لا تفعلوا» زیرا عزل نمی تواند مانع تحقق اراده الهی بر استیلاد گردد، لحن روایت بر کراهت عزل یا استحباب ترک العزل دلالت می کند.

6) روایتی دیگر در ردّ دلیل عقلی گذشته و بررسی دلالت روایت بر جواز عزل

در صحیحۀ رفاعه نیز می خوانیم: «قال قلت لأبی عبد الله علیه السلام اشتری الجاریه فربما احتبس طمثها من فساد دم أو ریح فی رحم فتسقی دواء لذلک فتطمث من یومها، أ فیجوز لی ذلک و أنا لا ادری من حبل هو او غیره فقال لی: لا تفعل ذلک، فقلت له: انّه انّما ارتفع طمثها منها شهراً، و لو کان ذلک من حبل انّما(3) کان نطفه کنطفه الرجل الذی یعزل، فقال لی: انّ النطفه اذا وقعت فی الرحم تصیر الی علقه، ثم الی مضغه، ثم الی ما شاء الله، و انّ النطفه اذا وقعت فی غیر الرحم لم یخلق منها شیء فلا تسقها دواء اذا ارتفع طمثها شهراً و جاز وقتها الّذی کانت تطمث فیه(4)».

1- (1) با توجه به تکذیب یهود در این روایت، چنین به نظر می آید که روایتی که عزل را «الوَأْد الخفی» خوانده است از اسرائیلیات باشد و به دروغ به پیامبر صلوات الله علیه و آله نسبت داده شده است.
2- (2) این کلمه در جامع الاحادیث (667/213:20، باب 27 از ابواب مباشره النساء، ح 4) به صورت «ألا» ضبط شده که اشتباه است.
3- (3) کذا و الصواب: فانّما
4- (4) وسائل 2305/338:2، باب 33، از ابواب الحیض من کتاب الطهاره، ح 1.