نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 4 صفحه 61

2) می توان گفت در «فَأْتُوهُنَّ» ترغیب به مباشرت نیز هست یعنی بعد از اغتسال دیگر آثار حیض برداشته شده و به حالت قبل الحیض برمی گردد که مباشرت مستحب بود. همانند (إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا) که یعنی حکم صید به همان حالت قبل از احرام برمی گردد و هر حکمی که قبلاً داشت، بعد از خروج از احرام به همان حکم برمی گردد.

3) مراد از «حَتّی یَطْهُرْنَ» از حدث حیض باشد که به وسیلۀ اغتسال این طهارت حاصل می شود، البته این احتمال بعید است.

استدلال مجوزین به آیه شریفه

مجوزین به دو فقرۀ آیه تمسک کرده اند:

1 - (فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِی الْمَحِیضِ) به این تقریب که محیض یا به معنای مصدری است و یا اسم مکان. و اگر در آیه شریفه مراد از محیض معنای مصدری باشد باید تقدیر زمان بشود و الا اینکه بفرماید از زنان اجتناب کنید، در خونریزی صحیح نیست.

ولی اگر معنای مکانی مراد باشد تقدیر لازم نیست و محقق در معتبر و صاحب مدارک در مدارک و نهایه المرام عدم تقدیر را ترجیح داده اند. چون تقدیر خلاف اصل است.

پس آیه می فرماید: از زنان در محلّ حیض اجتناب کنید. مفهومش این است که اجتناب از غیر قُبل در حال حیض لازم نیست. و اگر در حال حیض نهی نباشد بالاولویه و بالاجماع در غیر حال حیض نهی نیست و جایز است.

2 - (فَأْتُوا حَرْثَکُمْ أَنّی شِئْتُمْ) به این تقریب که «أَنّی» در مکان استعمال شده و مراد « هرکجا» است که شامل دبر نیز می شود.

بر این استدلال مرحوم آقای حکیم اشکال کرده اند که «أنّی» به معنای مکان الفعل است نه موضع الاتیان من المرأه و در روایات هم داریم: «و لو علی السرج» و خلاصه ظرف برای فعل است نه ظرف متعلق فعل.