نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 4 صفحه 88

صفحه 88

1378/7/10 شنبه درس شمارۀ (126) کتاب النکاح/سال دوم

اشاره

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

خلاصۀ درس قبل و این جلسه:

بحث ما در آیات مورد استناد مجوّزین و محرّمین وطی در دبر بود. در این جلسه به بررسی روایات مربوطه می پردازیم و چون در این روایات اشاراتی به آیات قرآن شده است، ضمن آن، بحث در مورد آیات را تکمیل می نماییم.

***

بررسی روایات در جواز یا عدم جواز وطی در دبر

الف) صحیحۀ صفوان:

اشاره

-1

«یقول قلت للرضا علیه السلام ان رجلاً من موالیک امرنی ان اسألک عن مسأله و فهابک استحیا منک أن یسألک عنها. قال: و ما هی ؟ قال: قلت: الرجل یأتی امرأته فی دبرها؟ قال:

نعم، ذلک له. قلت: و أنت تفعل ذلک ؟ قال: لا، انا لا نفعل ذلک».

1) بررسی دلالت روایت

دلالت صحیحۀ فوق بر جواز روشن است. فقط کسانی خواسته اند از ذیل روایت (انا لا نفعل ذلک) استفادۀ کراهت نمایند. مشابه این صحیحه روایت دیگری نیز هست که در کتب روایی مثل جامع الاحادیث ذکر نشده ولی فاضل مقداد در تنقیح آن را آورده است که به دلیل استفادۀ کراهت از آن، به نقل آن می پردازیم:


1- (1) گاهی از این روایت به صحیحۀ علی بن حکم تعبیر شده است که تعبیر درستی نیست و خلاف اصطلاح است زیرا علی بن حکم راوی از صفوان است. (وسائل الشیعه - باب 73 از ابواب مقدمات نکاح - حدیث اول)
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه