نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 5 صفحه 216

صفحه 216

از نظر سندی این روایت موثقه است و دلالت این روایت بر ثبوت دیه؟

روایت دوم مرسله صدوق

«قضی امیر المؤمنین علیه السلام فی امرأه افضیت بالدیه»(1)

قضاوت حضرت امیر سلام الله علیه چون قضاوتی در واقعه ای خاص است و خصوصیت آن را نمی دانیم اطلاق ندارد، البته اگر قضاوت حضرت توسط ائمه معصومین بعدی نقل شده بود می توانستیم به اطلاق لفظ وارد شده در روایت تمسک کنیم و می گفتیم نقل حضرت برای بیان حکم شرعی است و چنانچه خصوصیت واقعه در این حکم دخیل بود، حضرت بیان می فرمود، لکن صدوق این روایت را از طریق معصومین علیهم السلام نقل نکرده است.

علماء تقریباً مسلم دانسته اند که این قضاوت همان روایت سکونی است که در مورد افضاء جاریه ای توسط جاریۀ دیگر، حکم به ثبوت دیه کرده اند و روایت مستقلی نیست. هر چند (در مباحث گذشته جلسه 170) قبلاً گفتیم این روایت همان روایت محمّد بن قیس از امام باقر علیه السلام است پس حجت می باشد.

روایت سوم: صحیفۀ سلیمان بن خالد

«محمّد بن یعقوب عن عده من اصحابنا عن احمد بن محمّد عن الحسین بن سعید عن النضر بن سوید عن هشام بن سالم عن سلیمان بن خالد: قال سألته [ای ابا عبد الله علیه السلام] عن رجل وقع بجاریه فأفضاها و کانت اذا نزلت تلک المنزله لم تلد؟ فقال: الدیه کامله.

این روایت از این جهت که زن مفضاه زوجه باشد یا مملوکه یا اجنبیّه اطلاق دارد ولی از جهتی اخص از مدعی است، زیرا مخصوص افضائی است که باعث عقیم شدن زن شده است.


1- (1) فقیه، کتاب الدیات، باب ما یجب فی الافضاء، حدیث اول.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه