نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 9 صفحه 311

رسول الله صلی الله علیه و آله: إن اعطیتها ازارک جلست و لا ازار لک، اجلس التمس و لو خاتماً من حدید، فلم یجد شیئاً. فقال رسول الله صلی الله علیه و آله و هل معک من القرآن شیء؟ قال: نعم، سوره کذا و سوره کذا، السور سمّاها، فقال رسول الله صلی الله علیه و آله: زوّجتک (زوّجتکها) بما معک من القرآن.(1)

در طرق، اصل روایت را ابن ابی جمهور احسائی در کتاب عوالی اللآلی آورده و جز او کسی نقل نکرده است، مستدرک نیز از او نقل می کند، روایت مرسل است و از نظر ما قابل استناد نیست ولی شیخ طوسی و دیگران به آن تمسک کرده اند.

عبارت «وهبت نفسی لک» محتمل است متضمّن همان هبه ای باشد که از اختصاصات پیامبر صلی الله علیه و آله است که در قرآن نیز آمده که اگر زنی خود را به پیامبر صلی الله علیه و آله بخشید و آن حضرت قبول فرمود، زوجه او حساب می شود.

و محتمل است «وهبت نفسی لک» به این معنا باشد که من در اختیار شما هستم به هر کس شما بخواهید تزویج نمایید که در این صورت معنای آن با صحیحه محمد بن مسلم (که ابتداءً زن عرض کرد: یک شوهر برای من پیدا کنید) یکی می شود و این معنا وجه جمعی برای دو روایت خواهد بود.

دوّم: صحیحه محمد بن مسلم:

محمد بن یعقوب، عن محمد بن یحیی، عن احمد بن محمد عن علی بن الحکم عن العلاء بن رزین عن محمد بن مسلم عن ابی جعفر علیه السلام قال: جاءت امرأه الی النبی صلی الله علیه و آله فقالت:

زوّجنی، فقال رسول الله صلی الله علیه و آله: من لهذه؟ فقام رجل فقال: أنا یا رسول الله، زوّجنیها، فقال: ما تعطیها؟ فقال: مالی شیء، قال: لا فأعادت، فأعاد رسول الله صلی الله علیه و آله الکلام، فلم یقم احدٌ غیر الرجل، ثم اعادت، فقال رسول الله صلی الله علیه و آله فی المرّه الثالثه: أ تحسن من القرآن شیئاً؟ قال نعم، قال:

قد زوّجتکها علی ما تحسن من القرآن فعلّمها ایّاه.(2)