نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 9 صفحه 99

معنای ظاهری سازگار است و تسریح باحسان را به طلاق سوم معنا کرده است.(1)

بنابراین اشکال نخست مرحوم آقای خویی در تفسیر آیه فوق ناتمام است.

3) اشکال دوم مرحوم آقای خویی به استدلال به آیه فوق:

مرحوم آقای خویی علاوه بر اشکال فوق اشکال دیگری را مطرح می کنند که مراد از «معروف» خصوص نفقه است نه مطلق حقوق زوجیت و لذا آیه به محل بحث ما مربوط نیست

توضیح این کلام این است که هر چند به عقیده ایشان مراد از «تَسْرِیحٌ بِإِحْسانٍ» ، بر خلاف نظر مرحوم آقای حکیم، طلاق ثالث است، ولی باید مراد از معروف روشن شود که آیا معنای اعمی است و استمتاع و حق مواقعه و مضاجعه را هم در بر می گیرد، یا آن که مراد خصوص نفقه است؟ اگر مراد از آیه را خصوص نفقه بدانیم این آیه دلیل بر لزوم طلاق در محل بحث ما نخواهد بود، چون در محل بحث ما فرض این است که مرد نفقه را می پردازد یا به این صورت که نفقه را تملیک زوجه واقعی خود (به همین عنوان اجمالی) می سازد، یا این که از باب احتیاط به هر دو