نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 10 صفحه 157

1380/10/8 شنبه درس شمارۀ (369) کتاب النکاح/سال چهارم

اشاره

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

لا اعتبار بعقد السکران

اشاره

مسئله 13: «و کذا لا اعتبار بعقد السکران، فلا یصحّ و لو مع الاجازه بعد الإفاقه، و أما عقد السکری اذا أجازت بعد الإفاقه ففیه قولان، فالمشهور انه کذلک و ذهب جماعه الی الصحه مستندین الی صحیحه ابن بزیع و لا باس بالعمل بها و ان کان الأحوط خلافه، لإمکان حملها علی ما اذا لم یکن سکرها بحیث لا التفات لها الی ما تقول مع ان المشهور لم یعملوا بها، و حملوها علی محامل، فلا یترک الاحتیاط».

الف) بررسی صحت یا عدم صحت عقد سکران (مرد مست) و سکری (زن مست):

1) کلام مرحوم صاحب عروه:

مرحوم سید در ذیل مسئله 13 که بحث از اشتراط بلوغ و عقل در عقد بود، فرعی را مطرح می نمایند: ایشان می فرماید: چون که در صحت عقد نکاح عاقل بودن متعاقدین شرط است. لذا بر این اساس، اگر مرد مستی در حالت مستی با زنی ازدواج کرد عقد او محکوم به بطلان است و لو اینکه آن مرد مست پس از افاقه و برطرف شدن مستی، آن عقد را اجازه نماید. اما در مورد زن مست (سکری) اگر وی نیز در حالت مستی با کسی عقد بخواند در رابطه با اینکه آیا عقد وی نیز همانند مرد مست باطل است یا باطل نیست؟ دو قول در مسئله وجود دارد یکی قول مشهور که قائل به بطلان عقد او هستند و قول دیگر، قول جماعتی از اصحاب است که با استناد به صحیحه ابن بزیع که در آن عقد سکری را صحیح دانسته است. حکم به صحت چنین عقدی نموده اند.