نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 10 صفحه 379

2) محل مناسب جمله معترضه موجود در متن:

در صدر این مسئله، جملۀ معترضه ای وجود دارد اما در چاپ جامعه مدرسین علامت گذاری نشده است. ابتدای این جمله از عبارت «و تبقی علی زوجیه» شروع می شود، اما اینکه انتهای جمله، معترضه کجا باشد، دو نظر وجود دارد:

1. نظر مرحوم فیروزآبادی: ایشان انتهای جمله را بعد از «زوجیه الزوج» دانسته اند (یعنی «لا یکون حلفه حجه علی الزوج - و تبقی زوجیه الزوج - مع عدلها سواء کان عالماً...»). این تفسیر گرچه محتمل و قابل اعتنا است، اما بهتر است انتهای جمله را در جای دیگری بدانیم.

2. نظر استاد مد ظله: به نظر می رسد مناسب تر این باشد که انتهای جمله در دو سطر بعد و پس از جمله «و ان کان الاحوط حینئذٍ طلاقها» باشد («لا یکون حلفه حجه علی الزوج - و تبقی علی زوجیه الزوج مع عدلها... و ان کان الاحوط حینئذ طلاقها - فیبقی النزاع بینه و بین الزوج...»)

3) اغلاط چاپی مسئله (چاپ جامعه مدرسین):

این مسئله در چاپهای مختلف دارای چند اشکال چاپی است. در نسخه جامعه مدرسین، 4 غلط به چشم می خورد که ذیلاً به آنها اشاره می کنیم:

اشتباه اول: در چاپ جامعه قبل از «و ان اخبر» نقطۀ پایان جمله گذاشته شده است، در حالی که «و ان» جمله وصلیه است (نه شرطیه) و ادامه جمله قبل می باشد.

اشتباه دوم: در ادامه مسئله، در عبارت «بعد ان حلف فی الدعوی علی الزوجیه بعد الرد علیه» کلمه «الزوجیه» غلط می باشد و صحیح آن «الزوجه» است.

اشتباه سوم: تعبیر «الزوجیه» در جمله «و ان کان قبل تمامیه الدعوی مع الزوجیه فیبقی النزاع...» غلط است و صحیح آن «الزوجه» می باشد.