نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 11 صفحه 268

جعفر بغدادی را استثنا نکرده اند، معلوم می شود که روایات او را معتبر می دانسته اند و ادّعای آقای خویی مبنی بر اینکه اینها اصاله العداله ای بوده اند و در فرض شک، بنا را بر عدالت می گذاشته اند، سخن ناتمامی است. این روایات از حیث دلالتش هم اشکالی ندارد و استقلال ولیّ را اثبات می کند.

11) محمد بن یحیی عن عبد الله بن محمد عن علی بن الحکم عن ابان بن عثمان عن الفضل بن عبد الملک عن ابی عبد الله علیه السلام فی حدیثٍ قال: اذا زوّج الرجل ابنه فذاک فی ابنه و اذا زوّج الابنه جاز».(1)

این روایت بنابراین که عبد الله بن محمد بن عیسی را ثقه بدانیم صحیحه است و مضمونش همان روایت قبلی است.

12) مرسله محمد بن جریر طبری صاحب دلائل الامامه که پس از نقل قضیه شهربانو از قول امیر المؤمنین علیه السلام چنین نقل می کند: قال علیه السلام انّ رسول الله صلی الله علیه و آله کان اذا اتته کریمه قومٍ لا ولیّ لها و قد خطبت یأمر ان یقال لها انت راضیه بالبعل؟»(2)

از تعبیر لا ولیّ لها فهمیده می شود که اگر ولی داشت از دختر نمی پرسیدند و اختیار برای ولیّ بود. البته روایت سند ندارد.

این روایات که از نظر سند اکثراً تمام هستند در مجموع دلالت بر استقلال ولیّ داشتند. در جلسۀ بعد روایاتی را که نفی استقلال دختر می کنند و روایاتی را که اثبات ولایت برای ولیّ می کنند، می خوانیم، ان شاء الله.

«* و السلام *»