نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 12 صفحه 142

شئون. نظر استاد: این روایات به نظر ما نیز دلالت بر مسئله محل بحث دارند و لیکن اطلاق آنها قدری مورد تأمل است یعنی نمی توان به اطلاق آنها حکم کرد و در فرضی که ضرورتی برای ازدواج وجود ندارد نیز به آنها تمسک نمود. زیرا این روایات ناظر به خصوصیات مسئله نمی باشند لذا اطلاق آنها مشکل است.

4) ذکر دو روایت مبنی بر عدم صحت تزویج وصی نسبت به صغیر

در مورد اینکه وصی صغیر را تزویج نماید تعبیری را که مرحوم سید فرموده اند نشان دهندۀ این است که مسئله قدری مورد تردید است چون تعبیر به این صورت است «بل الصغیر ایضاً» که در آن ترقّی شده است. منشأ این تردید نیز دو روایت است که از آنها استفاده می شود وصی نسبت به صغیر حق تزویج ندارد یکی از آنها صحیحه ابن بزیع است «قال: سأله رجل عن رجل مات و ترک اخوین و ابنه و البنت صغیره، فعمد احد الأخوین الوصی (یعنی این برادر وصی نیز بوده است) فزوّج الأبنه من ابنه ثم مات ابو الابن المزوّج، فلما أن مات قال الآخر، أخی لم یزوّج ابنه (زیرا دختر که صلاحیت اجازه دادن نداشته و برادر نیز ولی او نبوده) فزوّج الجاریه من ابنه، فقیل للجاریه: ایّ الزوجین أحب الیک، الاوّل او الآخر؟ قالت: الآخر. ثم إن الأخ الثانی مات و للأخ الاول ابن اکبر من الابن المزوج فقال للجاریه: اختاری أیهما احب الیک، الزوج الاول او الزوج الآخر؟ فقال: الروایه فیها انها للزوج الأخیر، و ذلک انها قد کانت ادرکت حین زوّجها و لیس لها ان تنقض ما عقدته بعد ادراکها»(1) در این روایت عقد عموی اول که وصی نیز بوده است، فضولی به حساب آمده و گفته اند برای صحت آن دختر باید اجازه دهد و در حالی که او عقد دوم را اجازه داده لذا عقد اول باطل می شود. از اینجا استفاده می شود که وصی نمی تواند صغیره را تزویج نماید.

مرحوم آقای خویی می فرماید این روایت از محل بحث ما اجنبی است زیرا در