نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 13 صفحه 74

1381/10/2 دوشنبه درس شمارۀ «479» کتاب النکاح / سال پنجم

اشاره

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

خلاصۀ درس این جلسه:

در این جلسه ابتدا پیرامون توقف صحت اجازه به علم مجیز به اینکه می تواند عقد را امضا نکند سخن گفته، ضمن رفع قصوری که در عبارت عروه است خود قائل به تفصیل می شویم و اجازه ای که مجیز از دخالت آن در صحت عقد وضعاً یا عدم وجوب آن بر خود تکیفاً بی خبر است را در صورتی کافی نمی دانیم که آن را به اعتقاد نادرست خود مقید کرده و علی الاطلاق امضا نکرده باشد. سپس به مسئلۀ کاشف و ناقل بودن اجازه می پردازیم و با بیان سه نظریه در کشف، چهار تصویر برای کشف حقیقی ذکر می کنیم.

***

الف: اشتراط علم مجیز به توقف عقد بر اجازۀ او در صحت آن

اشاره

متن عروه مسئله 20 - یشترط فی المجیز علمه بان له ان لا یلتزم بذلک العقد فلو اعتقد لزوم العقد علیه فرضی به لم یکف فی الاجازه نعم لو اعتقد لزوم الاجازه علیه بعد العلم بعدم لزوم العقد فاجاز فان کان علی وجه التقیید لم یکف و ان کان علی وجه الداعی یکون کافیاً.

1. توضیح عبارت عروه:

صاحب عروه می فرمایند: در صحت عقد فضولی شرط است که آن کسی که