نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 13 صفحه 96

1381/10/4 چهارشنبه درس شمارۀ (481) کتاب النکاح/ سال پنجم

اشاره

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

خلاصۀ درس گذشته و این جلسه:

در مورد این مسئله که اجازۀ در باب فضولی آیا کاشف است یا ناقل؟ در جلسۀ قبل گفتیم آنچه بر اساس اصول و قواعد می توان به آن ملتزم شد قول به کشف است، آن هم کشف حکمی در این جلسه چند روایتی که در باب میراث الازواج است و یک روایت نیز در باب بیع نقل خواهیم کرد، از آنها نظریه «کشف» به دست می آید و البته چون کشف حقیقی محذور ثبوتی دارد - چنانچه در جلسه قبل

مشروحاً بیان شد - قهراً کشف مورد روایت، کشف حکمی خواهد بود.

***

الف) ذکر روایات دالّۀ بر اینکه اجازه در باب فضولی کاشف است نه ناقل:

1 - صحیحه أبو عبیده: موضوع روایت این است که صغیر و صغیره ای را شخصی که ولی عرفی آنها است (نه ولی شرعی مثل اب و جدّ) تزویج کرده است و بعد از آنکه صغیر بزرگ شد آن عقد را اجازه داده است و لیکن قبل از آنکه صغیره هم بالغه شود و صلاحیت اجازه پیدا کند او فوت می کند. در این فرض سائل از امام علیه السلام سؤال می کند که آیا آن زن صغیره از شخص کبیر ارث می برد؟ امام علیه السلام در پاسخ می فرمایند:

بله باید سهم میراث او را جدا کرده تا صغیر، نیز بزرگ شود آنگاه آن زن کبیره قسم