نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 14 صفحه 114

روایت صفوان بن یحیی:

-1

«قال سألت أبا الحسن علیه السلام عن الرضاع ما یحرّم منه فقال سأل رجلٌ ابی علیه السلام عنه فقال واحده لیس بها بأس و ثنتان حتی بلغ خمس رضعات قلت متوالیات او مصّه بعد مصّه فقال هکذا قال له فسأله آخر عنه فانتهی به الی تسع و قال ما اکْثَرَ انْ أُسْأَلَ عنِ الرضاع (چقدر از ما راجع به رضاع سؤال می شود، و در واقع حضرت علیه السلام نمی خواهد جواب سائل را بدهد) فقلت جعلت فداک اخبرنی عن قولک انت فی هذا عندک حدٌّ اکثرُ من هذا؟ فقال قد اخبرتُک بالذی اجاب فیه ابی قلت قد علمت الذی اجاب ابوک فیه و لکنّی قلت لعلّه یکون فیه حدّ لم یخبر به فتُخبرنی به انت فقال هکذا قال ابی.» و کاملاً از این روایت معلوم می شود که حضرت علیه السلام در صدد تقیّه هستند پس ده رضعه ای که عامّه می گویند که اشتراط توالی را نیز قائل نیستند، حضرت قبول ندارند حال آیا حضرت علیه السلام ده رضعۀ متوالی را ناشر حرمت می دانند و یا اینکه اصلاً ده رضعه کافی نیست؟ از این روایت معلوم نمی شود و لذا روایت قابل استدلال نیست نه اینکه بطلان قول عشره استفاده شود.

روایت مسعده بن زیاد عبدی:

«محمد بن احمد بن یحیی عن هارون بن مسلم عن مسعده بن زیاد العبدی عن ابی عبد الله علیه السلام قال: لا یحرّم الرضاع الّا ما شدّ العظم و انبت اللحم فامّا الرضعه و الثنتان و الثلاث حتّی بلغ العشر اذا کلّ متفرّقات فلا بأس(2)» و از مفهوم شرط استفاده می شود که ده رضعه اگر متفرق نبود و متوالی بود، نشر حرمت می کند.

روایت مسعده بن صدقه:

اشاره

-3

«علی بن ابراهیم عن أبیه عن هارون بن مسلم عن مسعده بن صدقه عن ابی عبد الله علیه السلام قال:

لا یحرّم من الرضاع الّا ما شدّ العظم و انبت اللحم و امّا الرضعه و الرضعتان و الثلاث حتی یبلغ

1- (1) - وسائل ابواب الرضاع باب 4، ح 15
2- (2) - وسائل ابواب الرضاع باب 5، ح 11
3- (3) - وسائل ابواب الرضاع باب 5، ح 17