نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 14 صفحه 7

البته با توجه به اختلافی که بین عامه هست این تعبیر تمام نیست اما بین امامیه هیچ اختلافی نیست که مطلق سیلان لبن کفایت نمی کند و باید لبن ناشی از ازدواج و ما بحکمه باشد. دو روایت هم در مسئله وجود دارد که آنها را می خوانیم:

روایت اول: حمید بن زیاد عن الحسن بن محمد عن احمد بن الحسن المیثمی عن یونس بن یعقوب عن ابی عبد الله علیه السلام قال: سألته عن امرأه درّ لبنها من غیر ولاده فارضعت جاریه و غلاماً بذلک اللبن هل یحرم بذلک اللبن ما یحرم من الرضاع؟ قال:

لا»(1)

این روایت با این سندی که از کافی نقل شده موثقه است چون حمید بن زیاد و حسن بن محمد بن سماعه و احمد بن حسن میثمی که نوۀ میثم تمّار است اینها همه ثقات واقفیه هستند و یونس هم که امامی ثقه است. اما صدوق رحمه الله در فقیه همین روایت را به طریق صحیح از کتاب ابن ابی عمیر نقل کرده و ابن ابی عمیر هم از یونس نقل می کند(2) لذا روایت صحیحه خواهد بود.

روایت دوم: محمد بن علی بن محبوب عن عبد الله بن جعفر عن موسی بن عمر البصری عن صفوان بن یحیی عن یعقوب بن شعیب قال: قلت لأبی عبد الله علیه السلام: امرأه درّ لبنها من غیر ولادهٍ فارضعت ذکراناً و اناثاً أ یحرم من ذلک ما یحرم من الرضاع؟ و قال لی: لا.(3)

«* و السلام *»

1- (1) وسائل الشیعه؛ ج 14، باب 9 از ابواب ما یحرم بالرضاع، ح 1
2- (2) در حدائق سند روایت را این طور ضبط کرده: فقیه عن محمد بن ابی عمیر عن یونس عن یعقوب که این غلط چاپی است و همه نسخه های دیگر بن یعقوب ضبط کرده اند.
3- (3) وسائل الشیعه باب 9 از ابواب ما یحرم بالرضاع، ح 2