نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 15 صفحه 119

پس اگر دخول نشده باشد که طبیعتاً شیر هم از شوهر فعلی او نخواهد بود(1)، فقط همان کبیره حرام ابد می شود.

نکته قابل ملاحظه اینکه: به مجرد رضاع صغیره اول، عقد کبیره منفسخ می شود و در نتیجه صغیره دوم به سبب رضاع، «بنت من کانت زوجه» می شود که او هم حرمت ابد پیدا می کند.

البته فقط یکی از فقها این مسئله را خلافی تلقی کرده و مبتنی بر مسئله مشتق (که آیا در ما انقضی عنه المبدأ حقیقت است یا نه) دانسته است و لکن این طور نیست و مسئله بین فقهاء تسلم دارد و منصوص هم است.

روایت صحیحه ای که به طرق متعدد وارد شده در این زمینه داریم که دختر زنی را که قبلا مملوکه شخص بوده و بعداً دختر برای او پیدا شده است ربیبه دانسته

است.

متن روایت: عن العلاء بن رزین عن محمد بن مسلم قال سألت أحدهما علیهما السلام عن رجل کانت له جاریه فأُعتقت فتزوجت فولدت، أ یصلح لمولاها الاول ان یتزوج ابنتها؟ قال: لا هی حرام و هی ابنته، و الحره و المملوکه فی هذا سواء.

و عن صفوان عن العلاء بن رزین مثله و زاد: ثم قرء هذه الآیه: و ربائبکم اللاتی فی حجورکم من نساءکم اللاتی دخلتم بهن(1).

محل استشهاد عبارت «و الحره و المملوکه فی هذا سواء» است به عنوان ربیبه استشهاد شده است. البته اگر این روایت نبود استشهاد به آیه شریفه به تنهایی کافی نبود چون آنچه ما به طور مسلم از ربیبه می فهمیم این است که: زوجه شخصی دختری از شوهر قبلی خود داشته باشد. اما کسی که زن او الآن دختر ندارد بعد از طلاق، از شوهر دیگری دختر پیدا کند ربیبه بودن آن دختر از آیه شریفه استفاده نمی شد بلکه با استفاده از روایت این موارد هم حکم ربیبه دارد و موجب تحریم است.

5 - اگر مردی دو زوجه کبیره و یک زن صغیره داشت و هر دو زوجه کبیره به ترتیب صغیره را شیر دهند