نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 15 صفحه 16

به نظر ما همین احتمال اخیر در مواردی که قرینه ای مبنی بر اعتبار سی روز وجود نداشته باشد راجح است.

اینک نوبت به بررسی روایات مسئله می رسد که ما به تفصیل آنها را در جلسات آینده مورد بحث قرار خواهیم داد، آنچه که فعلاً متعرض می شویم کلامی است از شیخ صدوق در مورد معنی روایت «لا رضاع بعد فطام»

ج) تفسیر شیخ صدوق در مورد روایت «لا رضاع بعد فطام»

معنایی را صاحب جواهر از شیخ صدوق در فقیه نسبت به روایت «لا رضاع بعد فطام» نقل می کند که از لحن مطرح کردن آن توسط صاحب جواهر چنین برمی آید که خود ایشان نیز آن را قبول کرده است اگر چه بعد از آن مطالبی فرموده است که بر خلاف این تفسیر می باشد. خلاصه اینکه ظاهر ابتدایی از کلام جواهر این است که ایشان نیز همان معنای صدوق را اختیار می کند.

اما معنایی که صدوق نسبت به این روایت دارد بر خلاف تفسیر متعارفی است که فقهاء از آن داشته اند و تا این مقداری که بنده در کلمات فقهاء فحص کردم شخص دیگری که او نیز مثل صدوق، روایت را معنا کرده باشد پیدا نکردم. معروف این

است که برای نشر حرمت که سن مرتضع باید بیشتر از دو سال نباشد ولی مرحوم صدوق می فرماید مقصود از «لا رضاع بعد فطام» این است که اگر بچه ای دو سال تمام از زنی شیر خورد بعد بخواهد از شیر زن دیگری ارتضاع نماید این شیر دوم موجب نشر حرمت نمی شود، که نتیجۀ این مطلب این خواهد شد که اگر بچه ای مدت یک سال از زنی شیر بخورد آنگاه مدتی از غذاهای دیگر یا مثلاً شیر خشک استفاده نماید و سپس از زن دیگری شیر خوردن خود را تکمیل نماید و لو اینکه سنّ بچه از دو سال بیشتر شده باشد ولی چون مدت زمان شیر خوردن از زن اول کمتر از دو سال است رضاع دوم موجب نشر حرمت می شود.

در جلسه آینده ما در ضمن بررسی روایات مسئله، دربارۀ این سخن مرحوم صدوق نیز بحث خواهیم کرد. ان شاء الله.

«* و السلام *»

1382/1/30 شنبه درس شمارۀ (527) کتاب النکاح/ سال پنجم

اشاره