نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 15 صفحه 26

مطلب و لو به واسطۀ قرائن خارجی برای آنها مسلّم بوده است.

از نظر دلالت هم روایت می گوید حولین معیار در رضاع است اما اینکه بچه را زود یا دیر از شیر گرفته باشند اینها معیار نیست که البته در این مورد بعداً بحث می کنیم.

4) روایت دعائم الاسلام: «عن رسول الله صلی الله علیه و آله انّه نهی عن الرضاع بعد الفطام»

(1)این روایت شاهد نمی شود که حضرت رسول صلی الله علیه و آله از جملۀ «لا رضاع بعد فطام» حرمت تکلیفی را اراده کرده باشند چون ممکن است حضرت به طور جداگانه شیر دادن پس از دو سال را تحریم کرده باشند و معلوم هم نیست که آن نهی با چه لفظی صورت گرفته است.

5) روایت دعائم الاسلام:

«عن علیّ علیه السلام انّ رجلاً سأله فقال: انّ امرأتی ارضعت جاریهً لی کبیرهً لتحرّمها علیّ فقال:

أوجع امرأتک و علیک بجاریتک و لا رضاع بعد فطام»(2) و روایت اثبات الوصیه هم مضمونش همین است.(3) زنی به کنیز مرد که کبیره بوده شیر خود را که شیر همان مرد بوده داده است تا آن کنیز بر مرد حرام شود به واسطه اینکه فرزند رضاعی او می شود. حضرت فرمود: لا رضاع بعد فطام، یعنی این شیر دادن اثری ندارد و آن زن هم مستحق تعزیر است. (روایت علی بن اسباط هم قبلاً خوانده شد)

6) روایت دعائم الاسلام: