نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 15 صفحه 4

5) نگاهی به موثقه زیاد بن سوقه:

این روایت را که به واسطه وجود عمار ساباطی در سند آن موثقه دانسته اند قبلاً خوانده ایم، لیکن چون استفاده از آن به عنوان مدرک نظریه مشهور امامیه قدری مشکل است، توضیحات بالا برای فهم آن لازم به نظر می رسید.

متن روایت: «عن زیاد بن سوقه قال: قلت لأبی جعفر (علیه السلام): هل للرضاع حدّ یؤخذ به؟ فقال: لا یحرم الرضاع اقلّ من یوم لیله او خمس عشره رضعه متوالیات من امرأه واحده من لبن فحل واحد لم یفصل بینها رضعه امرأه غیرها، فلو انّ امرأه ارضعت غلاماً و(1) جاریه عشر رضعات من لبن فحل واحد و ارضعتهما(2) امرأه اخری من فحل آخر عشر رضعات لم یحرم نکاحهما(3)».

تفریع «فلو أنّ...» برای «من فحل واحد» است. یعنی هیچ یک از دو کودک 15 رضعه کامل که از یک فحل باشد، نخورده اند. علاوه بر آنکه مرضعه نیز واحد نبوده است.

6) بررسی روایات عمار ساباطی:

-4

عن عمّار الساباطی قال: سألت أبا عبد الله (علیه السلام) عن غلام رضع من امرأه، أ یحلّ له أن یتزوّج اختها لابیها من الرضاع؟ فقال: لا، فقد رضعا جمیعاً من لبن فحل واحد من امرأه واحده، قال:

فیتزوّج اختها لامّها من الرضاعه؟ قال: فقال: لا بأس بذلک، انّ اختها التی لم ترضعه کان فحلها غیر فحل الّتی ارضعت الغلام فاختلف الفحلان فلا بأس(5).

با اینکه آن دو خواهر، خواهرهای رضاعی أبی هستند - نه ابوینی - یعنی مادر آنها متعدد بوده، چرا حضرت (علیه السلام) پاسخ می دهند: فقد رضعا جمیعاً من لبن فحل واحد من امرأه واحده؟

با توجه به اینکه برای انتشار حرمت در حواشی، تحقق دو شرط لازم است: یکی شرط عام که عبارت از اتحاد مرضعه و اتحاد فحل است و هم در حواشی و هم در