نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 18 صفحه 61

حتی اهل تسنن درباره سالم بن ابی حفصه می گویند «فیه تشیع» این مسئله را باید چگونه حل کرد.

در پاسخ باید گفت ملاک نصب فقط دشمنی با حضرت علی علیه السلام نیست. اگر کسی به خاطر مسلک و مرامی که دارد بغض یکی دیگر از ائمه را هم داشته باشد بازهم ناصبی است. و اینها با ائمه دیگر غیر از امیر المؤمنین علیه السلام مبغض بوده اند. بعضی از افراد هم بغض دارند اما بغض آنها به خاطر مسلک و مرامی که انتخاب کرده اند

نیست و به اصطلاح بغض آنها تقرّباً الی الله نمی باشد. این قبیل افراد را ما ناصبی نمی دانیم. عایشه و حفصه از این قبیل می باشند و به این اصطلاح ناصبی نیستند(1). در خود قرآن هم وارد شده است که «فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُکُما » (تحریم 4). اینها پیامبر را اذیت می کردند ولی این عداوت ها تقرّباً الی الله نبود، بلکه منشأ آن غلبه هوی و هوس و دنیاطلبی آنها بوده است و به همین خاطر در روایت عایشه و حفصه جزء بلهاء شمرده شده اند.

در نتیجه: از نظر ما سند این روایت تمام بوده و دلالت آن نیز بر مطلب کامل است.

ج: روایت علاء بن رزین:

انه سأل أبا جعفر علیه السلام عن جمهور الناس فقال هم الیوم اهل هدنه ترد ضالتهم و تؤدی امانتهم و تحقن دمائهم و تجوز مناکحتهم و موارثتهم(2)»

این روایت جمهور ناس را مسلمان می داند، بر خلاف صاحب حدائق که جمهور ناس را مسلمان نمی داند و فقط اقلیتی از مخالفین را به عنوان مستضعف مسلمان می داند.

د: روایت محمد بن قیس:

این روایت را ابن ادریس در مستطرفات از کتاب أبان بن تغلب نقل کرده است: قال اخبرنی ثعلبه بن میمون، عن محمد بن قیس الاسدی قال قال أبو جعفر علیه السلام ان رسول الله زوج منافقین أبا العاص بن الربیع و سکت عن الآخر.(3)(4)