نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 19 صفحه 124

به هر حال عبارت جواهر در بحث کنونی «لزمتک النفقه و العده» است(3). لکن به مصادر مراجعه کردیم تعبیر همه مصادر «لزمتک النفقه فی العده» می باشد. کافی را که با نسخ معتبر مقابله کرده ایم و تهذیب را هم با نسخ معتبر مقابله کرده ام و یکی از آن نسخه ها، نسخه شهید ثانی است و استبصار و وسائل الشیعه، وافی، ترتیب التهذیب سید هاشم بحرانی که تهذیب را مرتب کرده است. نکت النهایه محقق حلی، روضه المتقین مجلسی اول، حدائق، ریاض، همه این کتب حدیثی یا فقهی تعبیر لزمتک النفقه فی العده دارد. ولی در جواهر «لزمتک النفقه و العده» آمده است. به ظن قوی، جواهر این تعبیر را از کشف اللثام که عبارت جواهر به او نزدیک است اخذ

1- (1) - ازدواج با خامسه در عقد انقطاعی جایز است چون در عقد انقطاعی زیاده بر چهار زن جایز است.
2- (2) - ر. ک: السید محمد کاظم الیزدی، العروه الوثقی، کتاب النکاح، باب فی المحرمات بالمصاهره، مسئله 48.
3- (3) - به جواهر الکلام 11/30-9، المسأله الاولی من مبحث استیفاء العدد رجوع شود.

کرده است و بعید نیست که کشف اللثام نیز این تعبیر را از نهایه المرام مرحوم صاحب مدارک أخذ کرده باشد(1).

به نظر می رسد صاحب مدارک در این عبارت تصحیح اجتهادی کرده است و به نظرش آمده که النفقه فی العده معنای درستی ندارد، چون روایات دیگری هم هست که در عقد منقطع مرد عده ندارد، لذا تعبیر النفقه فی العده تعبیر مناسب و با معنایی می شود.

معنای عبارت: مرحوم فیض در وافی عبارت «لزمتک النفقه فی العده» را چنین معنا کرده است که تا مدتی که می خواهی زن را نگهداری باید نفقه اش را بدهی پس فی العده یعنی «فی عده أیام ترید ان تعیش معها» یعنی همان مدتی که قصد تمتع داشته ولی به زبان نیاورده است. و این معنا، معنای روشنی است و بهتر از معنایی است که ما برای این عبارت ذکر کردیم که مراد این است که اگر عقد دائم شد در ایام عده که زن نزد توست باید نفقه اش را بدهی بر خلاف عقد انقطاعی که لازم نیست نفقه زن را در زمانی که نزد اوست بپردازد.

پس طبق این روایت اگر کتمان أجل در عقد انقطاعی شود عقد به دائم تبدیل می شود.

روایت دوم: روایت عبد الله بن بکیر:

قال: قال أبو عبد الله علیه السلام: ما کان من شرط قبل النکاح هدمه النکاح و ما کان بعد النکاح فهو جائز و قال: ان سمّی الاجل فهو متعه و ان لم یسمّ الاجل فهو نکاح باتّ(2).