نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 19 صفحه 13

1383/6/30 دوشنبه درس شمارۀ (673) کتاب النکاح/سال هفتم

اشاره

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

خلاصۀ درس این جلسه:

در این جلسه بحث از سخن عمر در تحریم متعه را پی گرفته و دفاع طرفداران از وی را نادرست دانسته، به بررسی احادیث تحریم متعه پرداخته، اشاره می کنیم که کثرت این احادیث نمی تواند دلیل بر درستی آنها باشد، بلکه قرائنی در کار است که نشان می دهد که این احادیث جعلی است، در ادامه ضمن اشاره به اشتباهی درباره یکی از اسناد این احادیث، ادعای اجماع بر تحریم متعه را بررسی کرده و می گوییم که اولاً اجماعی در کار نیست و ثانیاً اجماع معتبر که اجماع اهل بیت است دقیقا بر حلیت متعه است، لذا در حلیت متعه تردیدی نیست.

***

الف - بررسی توجیهات ذکر شده برای کلام عمر درباره متعه (یادآوری و تکمیل)

بحث پیرامون جمله ای از عمر در ارتباط با متعه بود که ظاهر آن حاکی از آن است که پیامبر عظیم الشأن اسلام صلی الله علیه و آله آن را حلال کرده، ولی عمر تحریم نموده است. کسانی که با نظر خوش بینانه به عمر می نگرند، در صدد توجیه کلامش برآمده و تلاش کرده اند که محمل صحیحی برای آن پیدا کنند اینک به بررسی آن توجیهات می پردازیم:

1 - توجیه اول: همان طوری که قبلا عرض کردیم توجیه اول همان مسئله نسخ

است. این گروه گفته اند حلیت متعه در زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نسخ گردید و عمر فقط مبین نسخ پیامبر بوده است نه آنکه خودش بخواهد حکم پیامبر را نسخ کند.