نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 19 صفحه 33

1- (1) - وسائل الشیعه، کتاب النکاح، ابواب المتعه، باب 17، ح 3، وسائل چاپ آل البیت، ج 21، ص 42.
2- (2) - ریاض المسائل، چاپ جامعه مدرسین، ج 10، ص 278.

3 - روایت حسن بن علی بن یقطین

روایت دیگری که به آن می توان استدلال نمود روایت حسن بن علی بن یقطین است.

الشیخ المفید فی رساله المتعه عن جعفر بن محمد بن قولویه عن علی بن حاتم عن احمد بن ادریس عن احمد بن محمد بن عیسی عن الحسن بن علی بن یقطین قال: قال أبو الحسن موسی بن جعفر علیهم السلام: ادنی یا یجزئ من القول ان یقول: اتزوجک متعه علی کتاب الله و سنه نبیه صلی الله علیه و آله بکذا و کذا الی کذا(1)

البته ذکر «علی کتاب الله و سنه نبیه صلی الله علیه و آله» که در روایت بیان شده نمی تواند مانع از استدلال بگردد و گفته شود که ذکر این کلمات در عقد متعه لازم نیست پس اعم از واجب و مستحب را حضرت بیان فرموده لذا نمی توان از آن نتیجه لزوم ذکر مهر را استفاده نمود، زیرا از آنجا که جمهور اعظم اهل تسنن قائل به حلیت متعه نیستند و آن را زنا می دانند مرد در عقد متعه با گفتن علی کتاب الله و سنه نبیه صلی الله علیه و آله به زن - هر چند سنی باشد - تفهیم می کند که قصد ما از این عمل زنا نبوده بلکه عمل مشروع عند الله و عند الرسول می باشد - چنانچه در بعضی روایات به این مطلب تصریح شده است.

4 - صحیحه هشام بن سالم

از جمله روایات مورد استدلال صحیحه هشام بن سالم می باشد

محمد بن یعقوب عن محمد بن یحیی عن عبد الله بن محمد عن ابن ابی عمیر عن هشام بن سالم قال: قلت: کیف یتزوج المتعه قال: یقول اتزوجک کذا و کذا یوما بکذا و کذا درهما، فاذا مضت تلک الایام طلاقها فی شرطها و لا عده لها علیک.(2)

1- (1) - مستدرک الوسائل، ج 14، ص 461، جامع الاحادیث، ج 26، ص 83.