نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 21 صفحه 143

1- (1) جامع احادیث الشیعه 231:26، ابواب العیوب و التدلیس، الباب 1، الحدیث 2.
2- (2) جامع احادیث الشیعه 232:26، ابواب العیوب و التدلیس، الباب 1، الحدیث 4.
3- (3) جامع احادیث الشیعه 233:26، ابواب العیوب و التدلیس، الباب 1، الحدیث 5.

ولیها الذی کان دلّسها فان لم یکن ولیها علم بشیء من ذلک، فلا شیء علیه...»(1) که در اینجا هم در فرضی که هر دو بدانند حکم به رجوع به ولی نموده است، بله اگر ولی نداند چیزی به عهده او نیست.

5 - صحیحه داود بن سرحان عن ابی عبد الله علیه السلام: فی الرجل یتزوج المرأه فیؤتی بها عمیاء او برصاء او عرجاء؟ قال: «ترد علی ولیها و یکون لها المهر علی ولیها...»(2) که در اینجا هم غرامت مهر را بر عهده ولیّ دانسته است. در روایت أبو الصباح کنانی و دعائم الاسلام در ذیل این روایت(3) هم همین معنا را نقل کرده اند و در تمام اینها ارجاع به ولیّ است.

6 - صحیحه رفاعه بن موسی... می فرماید: امیر المؤمنین علیه السلام در مورد محدوده حکم به فسخ نکرده است سپس می فرماید: «و لکن بلغنی فی امرأه برصاء انه یفرق بینهما و یجعل المهر علی ولیها لانه دلّسها».(4) در اینجا هم که بیماری برص را زن معمولا می داند و از اموری نیست که مخفی بماند، بازهم حکم نموده به رجوع به ولیّ در غرامت جهت مهریه.

7 - صحیحه محمد بن مسلم عن ابی جعفر علیه السلام قال: فی کتاب علی علیه السلام: «من زوج امرأه منها عیب دلّسته و لم تبین ذلک لزوجها، فانه یکون لها الصداق بما استحل من فرجها و یکون الذی ساق الرجل الیها علی الذی زوجها و لم یبین»(5) در این روایت هم با اینکه تصریح کرده است که خود زن مدلس بوده است، بازهم حکم به لزوم پرداخت مهریه به زن و طلب غرامت آن از ولیّ او نموده است.

8 - صحیحه حلبی عن ابی عبد الله علیه السلام قال: سألته عن المرأه تلد من الزنا و لا یعلم

1- (1) جامع احادیث الشیعه 233:26، ابواب العیوب و التدلیس، الباب 1، الحدیث 10.
2- (2) جامع احادیث الشیعه 234:26، ابواب العیوب و التدلیس، الباب 1، الحدیث 11.