نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 21 صفحه 49

3- (3) - همان، ص 601، باب 6، حدیث 1، به نظر می رسد منظور استاد مد ظله همین روایت باشد که اگر چنین باشد این که فرموده اند راجع به اولاد زنا است صحیح نخواهد بود زیرا روایت مربوط به زن زانیه است نه ولد زنا.
4- (4) - همان، باب 6، حدیث 2.

شیء»(1). این روایت راجع به تدلیس است و لذا نمی توان به آن استدلال کرد ولی برای تأیید مناسب است، زیرا با این که عیب راجع به مرد بوده است، ولی روایت معیار را دخول قرار داده است. صحیحه محمد بن قیس هم همین طور است.

برخی از روایات نیز وجود دارد که مهر المسمی را به صراحت ذکر کرده اند، در حالی که در روایات فوق مقدار مهریه مشخص نبود.

1 - روایت حسن بن صالح: «... و لها ما أخذت منه بما استحل من فرجها»(2). که زن همان مهریه ای را که گرفته بود به خاطر استحلال فرج مالک می شود.

2 - صحیحه محمد بن مسلم: «عن الرجل یخطب الی الرجل ابنته من مهیره فأتاه بغیرها قال ترد الیه التی سمیت له بمهر آخر من عند أبیها و المهر الاول للتی دخل بها»(3). مهیره یعنی زن آزاد که مهر دریافت می کند در مقابل زن کنیز و روایت می گوید شخص دختر زن آزاد را خواستگاری کرده ولی دختر زن کنیز را به او داده اند. این روایت هر چند راجع به وطی به شبهه است ولی اگر در باب وطی شبهه اثبات شود که مهر المسمی باید بدهد به طریق اولی در عقد صحیحی که فسخ شده نیز مسمی ثابت می شود.

3 - روایتی از مناقب ابن شهرآشوب درباره کسی که دو دختر عربیه و عجمیه داشته است و از یکی خواستگاری می شود ولی پدر دیگری را می فرستد که امام می فرمایند «و یکون الصداق التی ساق منها لاختها بما أصاب من فرجها»(4). البته این روایت نیز برای تأیید خوب است، و شاید همین کلمه مهر بدون قید نیز خالی از ظهور در مهر المسمی نباشد.

4 - حسین بن سعید عن الحسن عن زرعه بن محمد عن سماعه عن ابی عبد الله:

ان خصیا دلس نفسه لامرأه قال یفرق بینهما و تأخذ المرأه منه صداقها یوجع ظهره کما دلس

1- (1) - همان، 606، باب 11، حدیث 1.