نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 21 صفحه 82

آمده است و بر عهده زن نیست هر چند زن هم می دانسته و نگفته است.

روایت ششم: روایت دعائم است

که می گوید که «من غره(1)» به کسی که فریب داده، مراجعه شود.

اینها روایاتی است که دلالت می کند که به کسی که منشأ غرور شده و فریب داده مراجعه می شود.

بعضی از روایات دیگر هم هست که تعلیل آورده و می گوید «ولیها لانه دلسها(2)» از این عموم تعلیل هم استفاده می شود که خصوصیتی در ولی نیست و معیار مدلس بودن است، بنابراین، سفیر هم همین حکم را دارد.

و در بعضی از روایات دیگر تکیه بر ولیّ زن است که عقد نکاح را انجام داده باشد. مانند صحیحه حلبی(3) که ممکن است با درک و نظر ابتدایی انسان بگوید که خصوصیتی در ولی منکح هست و قهراً سفیر را خارج کند، ولی اطلاقات روایات دیگر و تعلیل «لانه دلسها» قوی تر از این اشعار در این روایت است.

بنابراین، مرحوم علامه در قواعد که اول ترجیح داده و بعد «علی اشکال» فرموده، برای خاطر تأملاتی است که در بعضی روایات هست، ولی اقوا این است که خصوصیتی نیست. بزنطی هم از حلبی با سند صحیح همین روایت را نقل کرده، و از آن استفاده می شود که اگر مدلس بود، آن حکم هست، می گوید عن ابی عبد الله علیه السلام فی رجل ولته امرأه أمرها أو ذات قرابه أو جار لها لا یعلم دخیله أمرها فوجدها قد دلست عیباً هو بها قال یؤخذ المهر منها و لا یکون علی الذی زوجها شیء(4) که در واقع اگر دخیله امرها را می دانست، بر عهده او بود ولی حالا که نمی دانسته بر عهده خود زن می آید. روایت صحیحه هم هست.

1- (1) دعائم الاسلام، دار المعارف، مصر، ج 2، ص 231، حدیث 865؛ جامع الاحادیث، باب 1، حدیث 6.
2- (2) النوادر، ص 79، حدیث 175؛ وسائل الشیعه، 20 جلدی، ص 601، پاورقی؛ جامع الاحادیث، باب 1، حدیث 15.
3- (3) وسائل الشیعه، باب 2، حدیث 5؛ جامع الاحادیث، باب 1، حدیث 4.