نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 22 صفحه 147

سند روایت:

همین مضمون به چند طریق دیگر هم که بعضی صحیح و بعضی موثق است نیز روایت شده است که عبارتند از:

1- محمد بن یعقوب عن حمید بن زیاد عن ابن سماعه که این دو واقفی هستند عن محمد بن زیاد عن عبد الله بن سنان عن ابی عبد الله علیه السلام .

2- و عن علی بن ابراهیم عن أبیه عن عثمان بن عیسی عن سماعه عن ابی عبد الله علیه السلام .

1- 1) - وسائل الشیعه 22: 299، الباب 11 من ابواب کتاب الخلع و المباراه، الحدیث 3. [1]
2- 2) - جامع احادیث الشیعه 26: 347، الباب 35 من ابواب المهور، الحدیث 26.
3- 3) - جامع احادیث الشیعه 26: 345، الباب 35 من ابواب المهور و الشروط، الحدیث 21.

3- و عن حمید بن زیاد عن ابن سماعه عن محمد بن زیاد عن معاویه بن عمار عن ابی عبد الله علیه السلام و به سندی که ما نقل کردیم روایت صحیحه است و موثقه نیست و عبد لکریم که در سند روایت حلبی واقع شده است موجب صحیح نبودن و موثق شدن روایت نمی شود؛ چرا که بر فرض اینکه عبد لکریم بن عمرو خثعمی واقفی باشد - که البته محل بحث است (1) - ولی بزنطی که در اینجا از او روایت نموده است، قبل از وقف از او اخذ حدیث کرده است. و نجاشی که حکم به وقف او می کند در وصف او «ثقه ثقه» گفته است.

دلالتش هم با توجه به مطرح کردن مسأله عده و قرار دادن مطلقه مذکور در تحت شمول آیه «وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ...» روشن است که شامل مدخوله هست، علاوه بر اینکه متعارف مطلقات هم مطلقات مدخوله اند پس حتماً مشمول عموم مطلقات آمده در روایت قرار می گیرند.

5- روایت عیاشی در تفسیر