نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 22 صفحه 76

لخلو العقد عن الاول یعنی عقد از لفظ مهر سری خالی است و لذا این قول صحیح نیست.

3- روایت زراره:

مرحوم فاضل اصفهانی (هندی) در «کشف اللثام» روایت زراره را - که موسی بن بکر در سند آن است و به نظر ما سندش معتبر و موثقه است - به عنوان مؤید برای قول شهید ثانی ذکر می کند که چنین است: عن محمد بن احمد بن یحیی عن ایوب بن نوح عن صفوان عن موسی بن بکر عن زراره بن اعین عن ابی جعفر علیه السلام :

فی رجل أسرّ و أعلن اکثر منه، فقال: «هو الذی أسرّ و کان علیه النکاح» (1).

اشکال کاشف اللثام:

ایشان می گوید «و الصواب حمله علی ان یعقد علیه سرّا و اراده ذلک من قوله «و کان علیه النکاح»»؛ یعنی حرف صحیح این است که مقصود در این روایت همان صورت اول مسأله است که دو عقد در مسأله بود و شاهدش عبارت «و کان علیه النکاح» است که معنایش این است که همان مهر سری را که بر آن نکاح شده بود؛ یعنی نکاح اول بر اساس آن بود، معتبر بدانید یعنی بر صداقی که قبلاً تعیین کرده اند، عقد واقع شده است و صرف مواعده نبوده است و عبارت کان علیه النکاح متمم صله اسرّ می باشد. پس به عقیده صاحب کشف اللثام، روایت زراره به مسأله جاری (صورت دوم) ربطی ندارد.

دفع اشکال توسط صاحب جواهر:

مرحوم صاحب جواهر می گوید استعمال غلط در عقد، اگر راجع به اصل نکاح باشد اشکال دارد و اما راجع به مهر که جزء ارکان نیست اشکالی ندارد و روایت زراره هم ناظر به همین مطلب است که درست است که استعمال لفظ ألفین در ألف در باب مهر غلط است ولی بعد از اینکه رضایت طرفین و انشاء هست، کبرویا چه اشکالی دارد که مهر را با لفظ غلط استعمال نماید و چه دلیل عقلی و نقلی بر لزوم تبعیت عرف عام در تمامی استعمالات مربوط به عقد قائم شده است. و اما حملی که کاشف اللثام نموده

است بر خلاف ظاهر و یا صریح روایت است.