نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 23 صفحه 151

3- (3) - جامع الاحادیث، ج 26، باب 21 از ابواب المهور، ح 11 و 12 و 13 و 14 و 16.
4- (4) - جامع الاحادیث، ج 26، باب 21 از ابواب المهور، ح 11 و 12 و 13 و 14 و 16.
5- (5) - جامع الاحادیث، ج 26، باب 21 از ابواب المهور، ح 11 و 12 و 13 و 14 و 16.

اسقط قوله الولی.

6 - عن محمد بن مسلم عن أبی جعفر علیه السلام فی قوله الا ان یعفون او یعفو الذی بیده عقده النکاح قال الذی یعفو عن الصداق او یحط بعضه او کله(1).

پس روشن شد که هم به واسطه اجماع و روایات و هم به سبب بعضی از وجوه مورد قبول در آیه شریفه که عمده اش وجه اول بود که شیخ آن را گفته بود، مقصود از «اَلَّذِی بِیَدِهِ عُقْدَهُ النِّکاحِ» در آیه شریفه، زوج نیست، بلکه ولی زوجه است. و اصلاً ولیّ به معنای اختیار دار است که در مورد شوهر خصوصاً بعد از طلاق اطلاق نمی شود. اختیار دار اصلی نکاح خود زوجه است و زوج جنبه پذیرفتن را دارد. در حدائق هم هست که به زوج ولی امر نکاح گفته نمی شود.

مقام دوم) مراد از ولیّ مرأه که می تواند عفو کند چه کسی است؟

1) أب:

در بسیاری از روایات معتبر که خواهد آمد، در تفسیر الذی بیده عقده النکاح که حق عفو دارند، أب ذکر شده است. أب در حق خود، مستقل است و لذا عبارت مذکور در روایات بعضی عبارت «هو الاب أو الاخ او الرجل یوحی الیه و الذی یجوز امره فی مال المرأه فیتباع لها و یتجر فاذا عفی فقد جاز» به نظر مختار هم ولایت أب بر صغار که می تواند در اموال آنها تصرف کند را شامل است و هم ولایت أب بر باکره رشیده که در اموال او نمی تواند تصرف کند را شامل است.

2) جدّ: