نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 23 صفحه 162

فرض اول:

فرضی که خیلی روشن و بدون اختلاف است این است که زوج بزرگ شود و زنش را طلاق دهد و بعد جنون پیدا کند و تحت ولایت ولی خود یا حاکم قرار بگیرد. حالا بحث می شود که آیا ولی زوج حق عفو از مهر را دارد یا نه؟

فرض دوم:

اگر صغیر که ازدواج داده شده، در حال صغر جنون پیدا کند و این جنون تا زمان کبر ادامه پیدا کند، از آنجا که ولیّ یا حاکم در حال کبر می توانند زوجه او را طلاق بدهد، بازهم بحث مذکور می آید. طلاق مذکور در حال صغر جایز نیست.

فرض سوم:

که مورد فتوای عده کثیری از فقهاء است و روایاتی هم در آن هست که باید تنقیح بشود و بعضی از متأخرین نیز در آن احتیاط کرده اند و نظر مختار هم فعلاً احتیاط است، این است که از بعضی از روایات استفاده می شود که طلاق توسط صبی از ده سالگی جایز است، اگر چه حق تصرف در اموال خود را هنوز ندارد و لذا در این صورت هم بحث مذکور می آید.

فرض چهارم:

که به عقیده ما درست است و لو به طور صریح در کلمات دیده نشده است - این است که اگر صبی ای مجنون باشد، ظاهراً ولی او حق طلاق دادن زن او را دارد و روایات کثیری که منع از طلاق زوجه صبی توسط ولیّ صبی کرده اند، ناظر به عدم ولایت برای ولی حتی در صورت جنون صبی نیستند، بلکه مراد در آنها صبی بما انه صبی است که ناظر به صبی های متعارفند که جنونی در آنها نیست. و این صبابت آنها می گذرد و پس از کبیر شدن خودشان تصمیم می گیرند و اما در مورد صبی مجنون که معمولاً امیدی برای رفع جنون او نیست، دلالتی بر منع طلاق زوجه آنها توسط ولیّ وجود ندارد و حدس می زنم که ولی حق طلاق زوجه صبی مجنون را داشته باشد، و پس از طلاق این بحث می آید که آیا ولی حق عفو دارد یا نه؟ تا به اینجا بحث از مطالب مذکور در مسئله سیزده به پایان رسید. «* و السلام *»

1385/3/8 دوشنبه درس شمارۀ (913-907) کتاب النکاح/سال هشتم

اشاره