نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 23 صفحه 171

3 - صحیحه محمد بن مسلم

احمد بن محمد بن عیسی عن الحسن بن محبوب عن العلاء عن محمد بن مسلم «قال سألت أبا جعفر عن الصبی یتزوج الصبیه، قال اذا کان ابواهما اللذان زوجاهما فنعم جائز و لکن لهما الخیار اذا ادرکا فان رضیا بعد ذلک فان المهر علی الاب قلت له فهل یجوز طلاق الاب علی ابنه فی صغره؟ قال: لا.(2)

در این روایت هم فرموده است مهر بر عهده پدر است.

اشکالی که در این روایت شاید مطرح شود این است که برای زوجین اثبات خیار کرده است.

با آنکه در روایات دیگر هست که اگر پدر یا جد صغیر و صغیره ای را عقد کردند عقد لازم می شود و حق خیار فسخ برای آنها نیست ولی در صدر این روایت اثبات خیار کرده است.

مرحوم صاحب حدائق می گوید چه اشکالی دارد که صدر روایت را رد کنیم، ولی به ذیل روایت عمل کنیم. ولی به نظر ما می رسد که در این طور موارد چنین تبعیضاتی چندان روشن نیست و باید بالاخره مشکل صدر روایت را حل کنیم.

مرحوم شیخ طوسی می فرماید مراد از خیار در اینجا حق طلاق برای زوج و تقاضای زوجه از زوج نسبت به طلاق است. روشن است که این توجیه استبعاد فراوانی دارد ولی می توان گفت از آنجا که شارع برای پدر احترام فراوانی قایل است ممکن است این توهم پیش آید که حتی بعد از بلوغ هم پسر و دختر حق ندارند از هم جدا شوند که با این بیان رفع توهم می شود.

ولی این کلام مرحوم شیخ صرف نظر از استبعادش اشکال مهمی دارد، چون در روایت می فرماید اگر راضی شدند مهر را باید پدر و اگر راضی نشدند نباید بپردازد.