نکاح : تقریرات درس آیت الله شبیری زنجانی جلد 23 صفحه 34

شیء منها الا أنه لم یجامعها أ لها عدد فقال ابتلی أبو جعفر علیه السلام بذلک فقال له ابوه علی بن الحسین علیه السلام اذا اغلق باباً و ارخی ستراً وجب المهر و العده.

روایت زراره عن ابی جعفر علیه السلام قال: اذا تزوج الرجل المرأه ثم خلی بها فأغلق علیها باباً أو ارخی ستراً ثم طلقها فقد وجب الصداق و خلائه بها دخول. سند روایت را ما معتبر می دانیم موثقه محمد بن مسلم عن ابی جعفر علیه السلام قال سألته عن المهر متی یجب قال اذا ارخیت الستور و اجیف الباب و قال انی تزوجت امرأه فی حیاه ابی علی بن الحسین علیه السلام و ان نفسی طاقت الیها فذهبت الیها فنهانی أبی (که باید به ترک اولی حمل شود) فقال لا تفعل یا بنی لا تأتها فی هذه الساعه و انی أبیت الا أن افعل فلما دخلت علیها قذفت الیها بکساء کان علی و ذهبت لاخرج فقامت مولاه لها فأرخت الستر و اجافت الباب فقلت مدقه وجب الذی تریدن.

الجعفریات باسناده عن علی علیه السلام عن علی قال اذا ارخی الستر فقد وجب المهر جامع او لم یجامع.

الجعفریات باسناده از حضرت سجاد علیه السلام قال اذا ارخی الستر فقد اوجب المهر در مستدرک از نوادر مرحوم قطب راوندی از امیر المؤمنین علیه السلام نقل می کند، این دیگر علی القاعده با روایت جعفریات یک روایت است، بسیاری از روایات جعفریات با نوادر مرحوم راوندی یکی است.

صحیحه احمد بن محمد بن ابی نصر سألت الرضا علیه السلام عن خصی تزوج امرأه علی الف درهم ثم طلقها بعد ما دخل بها قال لها الالف الذی اخذت منه و لا عده علیها.

با این تقریب که از «لا عده علیها» معلوم می شود که دخول مصطلح مراد نیست بلکه به معنای خلوت کردن و مقدماتی است که معمولاً به دخول منجر می شود.

حضرت اینجا فرموده اند که همه الف را باید بپردازند و تنصیف نشده است. منتها ممکن است گفته شود که در بعضی از روایات معتبر و صحاح آمده که باید انزال محقق شود تا عده ثابت گردد و در خصی هم انزال محقق نمی شود و در این

روایت باید تصرفی بشود، این روایت ممکن است از همان روایاتی باشد که گفته «العده من الماء» که محمول به تقیه است.

جمع بین ادله:

در جمع بین این روایات و روایات کثیر و مسلم و مقطوعی که از آنها استفاده می شود خلوت حکم دخول را ندارد می توان این گونه گفت روایاتی که در مورد حضرت باقر علیه السلام است را می توان بر تقیه حمل کرد زیرا در محیط اهل تسنن و بر اساس قانون حکومت وقت اگر زوجه به محکمه مراجعه می کرد باید کل مهر پرداخت می شد حضرت فرموده مهر پرداخت شود.