فرهنگ اصطلاحات وقف صفحه 236

صدقه

تعریف

«صدقه» - به فتح دال - در لغت به چیزی گفته می شود که به قصد تقرب به خداوند متعال، داده می شود(1). این معنا، زکات واجب و صدقه داوطلبانه را نیز شامل می شود.

معنای اصطلاحی صدقه خارج از معنای لغوی آن نمی باشد و در استعمال غالب فقیهان هرگاه صدقه به طور مطلق گفته می شود مراد از آن صدقه داوطلبانه می باشد.

به همین جهت راغب اصفهانی گفته است که صدقه به مالی گفته می شود که انسان به قصد قربت از اموالش خارج می سازد، مثل زکات؛ ولی در اصل صدقه به اعطای داوطلبانه گفته می شود و به واجب آن زکات اطلاق می شود(2).

شربینی خطیب چنین می گوید: غالبا مراد از صدقه به صورت مطلق، صدقه داوطلبانه است(3).

خلاصه حکم فقهی

صدقه داوطلبانه به دلیل آیه شریفه ذیل مستحب می باشد: «مَنْ ذَا الَّذی

1- لسان العرب؛ تاج العروس؛ المعجم الوسیط، ذیل مادّه «صدق».
2- مفردات، راغب اصفهانی، ذیل مادّه «صدق»؛ المغنی، ج 5، ص 649.
3- مغنی المحتاج، ج 3، ص 120.