فرهنگ اصطلاحات وقف صفحه 28

اُجرت

تعریف

«اُجرت» در لغت به معنای کرایه و مزد است. «أجر» نیز به معنای «اُجْرت» به کار می رود. اجر اسم است برای عوضی که در مقابل کار داده می شود، از آن جمله است: مال، نام نیک یا فرزندی که خداوند متعال به بندگان به عنوان مزد اعمال صالحشان در دنیا می دهد؛ چنان که [در قرآن پس از ذکر بخشیدن اسحاق و یعقوب به جناب ابراهیم علیه السلام] فرموده است: «وَ اتَیْنَاهُ اَجْرَهُ فِی الدُّنْیَا»(1).

همچنین آن عوضی که بندگان در برابر کارهایشان به یکدیگر می دهند «أجر» نامیده می شود(2).

«اجر» از نظر فقیهان به معنای عوض کاری است که شخصِ اجیر انجام می دهد. همچنین است عوضی که در مقابل منفعت داده می شود؛ چه این منفعت، منفعت ملک غیر منقول باشد مانند سکونت در خانه و چه منفعت مال منقول، مانند سوار شدن مرکب یا ماشین(3).

خلاصه حکم فقهی

از شرایط اجرت این است که باید معلوم و مشخص باشد؛ به دلیل این

1- عنکبوت / 27 در دنیا مزد او را دادیم.
2- لسان العرب؛ مصباح المنیر، ذیل مادّه «أجر».
3- المغنی، ج 5، ص 433 و 443؛ الاختیار، ج 2، ص 51؛ المهذب، ج 1، ص 406.