فرهنگ اصطلاحات وقف صفحه 372

وکالت

تعریف

«وکالت» اسم است از «وکله علی الأمر» هرگاه کسی کارهایش را به فرد دیگری به جهت اعتماد به کفایت او یا عجز خودش از انجام دادن آنها واگذار کند گفته می شود: «وکل فلان فلانا». «وکل الیه الامر» یعنی کار را به او واگذار کرد.

«وکله الی رأیه» یعنی او را به خودش وا گذاشت. وکیل فرد کسی است که کارهای او را انجام می دهد.

وکیل از اسمای حسنای خداست به معنای کسی که متکفل رزق بندگان است(1). در اصطلاح وکالت عبارت است از این که فرد جائز التصرف مثل خودش را در مواردی که نیابت قبول می کند، نائب بگیرد. وکالت عملی مشروع است که بر مشروعیت آن اجماع است(2).

خلاصه حکم فقهی

وکالت در وقف

فقیهان به ناظر وقف اجازه داده اند که برای انجام دادن بعض یا تمام تصرفاتی را که مالک است غیر خودش را وکیل کند. خواه این ناظر واقف باشد یا کسی که او شرط کرده است؛ موقوف علیه باشد یا قاضی.