فرهنگ اصطلاحات وقف صفحه 86

انقراض

تعریف

«انقراض»، در لغت، به معنای قطع شدن و مرگ است. گفته می شود: «قرض الشی ء» یعنی، قطعش کرد؛ و «انقرض القوم» یعنی: از میان رفتند و کسی از آنها باقی نماند(1).

خلاصه حکم فقهی

انقراض در استعمال فقیهان خارج از معنای لغوی آن نمی باشد(2)؛ چه بیشتر اوقات یکی از این دو لفظ را به کار می برند؛ گاهی لفظ «انقراض» و گاهی لفظ «انقطاع» را به کار می برند که معنای هر دو در نظرشان یکی است(3).

فقیهان در مسأله وقف کردن در جهتی که منقرض می شود اختلاف نظر دارند، مثل وقف، تنها بر فرزندان.

به طور خلاصه، ابو حنیفه و محمّد و شافعی ها معتقدند که وقف بر جهتی که منقرض می شود درست نیست، در حالی که مالکی ها و حنبلی ها به صحت آن اعتقاد دارند، جز این که در تفصیل به شرح ذیل با هم اختلاف دارند:

1- لسان العرب؛ مختار الصحاح، ذیل مادّه «قرض».
2- النظم المستغرب در حاشیه المهذب، ج 1، ص 448.
3- المغنی، ج 5، ص 623.