فرهنگ اصطلاحات وقف صفحه 98

انهاء الوقف

تعریف

«انهاء»، در لغت، یعنی ابلاغ و رساندن. گفته می شود: «أنهیتُ إلیه الخبر فانتهی و تناهی» یعنی رسید و ابلاغ شد. می گوییم: «أنهیت إلیه السهم» یعنی تیر را به او رساندم. «أنتهی الشی ء» یعنی آن را ابلاغ کرد و رساند(1).

مراد از «انهاء وقف» نیز پایان پذیرفتن آن و بازگشتش به ملکیت واقف یا ورثه او می باشد.

خلاصه حکم فقهی

فقیهان حالاتی را ذکر کرده اند که در آنها وقف به پایان می رسد. بعضی از آنها بدین قرارند:

مالکی ها وقف موقّت را اجازه داده اند، بر این اساس، وقتی مدتی که واقف برای پایان وقف مشخص کرده است به پایان برسد، وقف نیز در این حالت به پایان رسیده، به ملکیت واقف باز می گردد(2).

ابن عابدین درباره شرط بودن دوام در صیغه وقف دو روایت از ابو یوسف نقل کرده است:

اول: دوام در وقف شرط نیست: حتی اگر بگوید: بر فرزندام وقف نمودم