وقف در فقه اسلامی و نقش آن در شکوفایی اقتصاد اسلامی صفحه 333

وقفیّت به همان مقدار از سهم اقرارکننده ثابت می شود و نفی وقفیّت توسّط دیگر شرکا موجب بطلان وقفیّت حصّه اقرارکننده نمی شود.(1)

4- شیاع

کاشف الغطاء اظهار داشته است: وقف از مواردی است که از دیدگاه فقها با شیاع ثابت می شود. شیاعی که موجب ظنّ نزدیک (متآخم) به علم شود.(2) صاحب عروه اعتبار

حصول علم به وسیله شیاع را تقویت کرده است که در این صورت، شیاع یک راه و دلیل مستقلّ نخواهد بود، زیرا علم، خود قویترین راه اثبات است و به عنوان اوّلین راه ذکر

شد.

5- استقلال ید موقوفٌ عَلَیْه

یعنی موقوفٌ عَلَیْه آن را در تصرّف و سلطه خود داشته باشد که در این صورت وقفیّت آن مال ثابت می شود. البتّه تا زمانی که خلافش ثابت نشود.(3) سیّد در عروه یادآور

شده است که باید این مال مدّت مدیدی بدون معارض در تصرّف وقف باشد.(4)

در صورتی که دلیل سیّد، قاعده معروف ید (اماره ملکیّت است) باشد، کم و زیاد بودن مدّت آن نباید تأثیری داشته باشد.

6- معامله وقفیّت، توسّط مسلمین

اگر برخورد مسلمین با موردی همانند برخورد و رفتار با اوقاف باشد، این خود نیز از نشانه ها و علایمی است که وقف را اثبات می کند، مثل این که در آن جا نماز می خوانند یا اموات خود را به خاک می سپارند و یا احترامی برای آن قایلند که این گونه احترامها جز

برای مساجد و مشاهد و ... انجام نمی شوند.

1- منهاج الصّالحین، حکیم: 2/264.
2- کشف الغطاء: ص181.
3- کشف الغطاء: ص181.
4- ملحقات العروه: 2/267.
7- وجود علایم