احکام پزشکان و بیماران: مطابق با فتوای آیه الله العظمی حاج شیخ محمد فاضل لنکرانی صفحه 82

جایگاه حقوقی انسان در فرهنگ اسلامی بر آشنایان به آن پوشیده نیست؛به گونه ای که از نطفۀ آغازین و حتی یک روزۀ انسان دارای ارزش و حق است و بر دیگران لازم است آن را رعایت کنند وگرنه موجب ضمان است.از دیدگاه اسلام فرزند انسان در بعد تربیتی حتی پیش از تکوین و به هنگام انتخاب همسر دارای حق است.اساساً در بُعد حقوق انسانی،جان،آبرو و مال،سه عنصر اساسی و بنیادین است و رعایت این سه،برای همگان ضرورت دارد.از این رو کسی بر بازداری و منع از پدید آمدن نطفۀ آدمی مجاز نیست و حتی برای چنین کاری در شریعت مقدس اسلام،دیۀ مشخص وضع شده است تا چه رسد به نطفۀ پدید آمده که در مراحل مختلف،اقدام به سقط یا فراهم آوردن موجبات آن،افزون بر معصیت موجب ضمان و دیه است.مراحل یادشده که احکام جداگانۀ آن خواهد آمد به قبل از دمیده شدن روح در جنین محدود می شود،اما بعد از چهارماهگی،جنین در حکم انسان کامل است و حرمت سقط آن شدیدتر و دیۀ آن،دیۀ انسان کامل است.