استفتائات (فارسی) آیت الله سید ابوالقاسم خوئی صفحه 136

س 411- در مسئله فوق مراد از عین، خود همان جنس و خود پول است که از سهم امام علیه السلام گرفته شده یا اینکه شامل عوضش هم می شود یا نه؟ مثلاً کسی پولی که از سهم امام علیه السلام است می دهد جنس می خرد و یا آن پول را به بانک می گذارد و

127

خمس

یا به کسی قرض می دهد؟

ج - بلی مراد خود پول است نه عوض آن، ولی در فرض قرض و یا سپردن در بانک بقای خود پول محسوب است، واللََّه العالم.

مؤونهء مناسب شأن و برخی مصادیق آن

س 412- مالی را که انسان به کسی می بخشد یا ماشینی می خرد

یا خانه ای برای خود می سازد و نظایر این موارد فرموده اید که اگر مناسب با شأنش باشد خمس ندارد، ضابطه و ملاک در شناختن آنچه که مناسب شأن مکلّف است چیست؟

ج - ملاک و ضابطه در شأن، موکول به نظر عرف است و گاهی شأن شناخته می شود به اینکه مردم، تو را بر این خرج و صرف مال نمودن، ملامت نکنند.

س 413- بعضی از مردم اشیایی که در واقع یا قیمت، هیچ ندارد و یا اینکه ارزش مختصری دارد، به قیمت های گزاف می خرند و ذخیره می نمایند مثلاً تمبر پستی باطله مربوط به سالهای پیش و یا سکه های سلاطین سابق و غیره، بفرمائید آیا خمس آنها را به قیمت واقعی باید بدهد یا به پولی که خریده؟